Wednesday, March 25, 2015

Prayer For Those Who Commit Suicide and For the Departed Non-Orthodox ( Optina Elder Leonid )

The Optina Elder Leonid told of one of his disciples whose father committed suicide. In his overwhelming grief the son turned to the Elder for consolation. The Elder replied, "Entrust both yourself and the lot of your father to the all-wise, omnipotent will of the Lord. Do not seek miracles of the Most High. Strive by humble-mindedness to strengthen yourself within the bounds of tempered sorrow. Pray to the Most-good Creator, thus fulfilling the duty of love and the obligation of a son. You ought not to sorrow beyond measure. God loved and loves him incomparably more than you. And so it remains for you to entrust the eternal lot of your father to the goodness and compassion of God, Who if He is well-pleased to show mercy, then who can oppose Him?"

The following is a model of a private prayer which might be said for a non-Orthodox person as suggested by the Elder Leonid, one who was experienced in the spiritual life:

Have mercy, O Lord, if it is possible, on the soul of Thy servant (name), departed to eternal life in separation from Thy Holy Orthodox Church! Unsearchable are Thy judgments. Account not this my prayer as sin. But may Thy holy will be done!

Optina Elder Leonid

On Dreams ( St. John Climacus )

- A dream is a movement of the mind while the body is at rest. A phantasy is an illusion of the eyes when the intellect is asleep. A phantasy is an ecstasy of the mind when the body is awake. A phantasy is the appearance of something which does not exist in reality.
- The reason why we have decided to speak about dreams here is obvious. When we leave our home and relatives for the Lord’s sake, and sell ourselves into exile for the love of God, then the devils try to disturb us with dreams, representing to us that our relatives are either grieving or dying, or are captive for our sake and destitute. But he who believes in dreams is like a person running after his own shadow and trying to catch it.
- The demons of vainglory prophesy in dreams. Being unscrupulous, they guess the future and foretell it to us. When these visions come true, we are amazed; and we are indeed elated with the thought that we are already near to the gift of foreknowledge. A demon is often a prophet to those who believe him, but he is always a liar to those who despise him. Being a spirit he sees what is happening in the lower air, and noticing that someone is dying, he foretells it to the more credulous types of people through dreams. But the demons know nothing about the future from foreknowledge. For if they did, then the sorcerers would also have been able to foretell our death.
- Devils often transform themselves into angels of light and take the form of martyrs, and make it appear to us during sleep that we are in communication with them. Then, when we wake up, they plunge us into unholy joy and conceit. But you can detect their deceit by this very fact. For angels reveal torments, judgments and separations; and when we wake up we find that we are trembling and sad. As soon as we begin to believe the devils in dreams, then they make sport of us when we are awake, too. He who believes in dreams is completely inexperienced. But he who distrusts all dreams is a wise man. Only believe dreams that foretell torments and judgment for you. But if despair afflicts you, then such dreams are also from devils.
From The Ladder of Divine Ascent, Step 3; Translated by Lazarus Moore (1959).


Δυο Πανορθόδοξες Συνδιασκέψεις έχουν χαρακτηρίσει ως ΜΑΓΙΚΕΣ τις μεθόδους των λεγομένων εναλλακτικών θεραπειών. Ο Άγιος Νικόδημος προειδοποιεί όσους καταφεύγουν σε αυτές...

Μόνο ο Θεός θεραπεύει αληθινά

Όσιος Νικόδημος ο Αγιορείτης

Ανόητε άνθρωπε, καταφεύγεις στους μάγους για να γιατρευτείς; Και πιστεύεις, πώς ο διάβολος θα γιατρέψει πραγματικά την αρρώστια σου; Εκείνος "ανθρωποκτόνος ήν απ αρχής" (Ιω. 8:44), και θανάτωσε όλο το γένος των ανθρώπων. Πώς τώρα θα γίνει γιατρός σου; Δεν είδες, που οι δαίμονες δεν μπόρεσαν να γιατρέψουν ούτε τους δικούς τους μάγους από τις πληγές που τους προξένησε ο Μωυσής στην Αίγυπτο; (Εξόδ. 9:11). Και τώρα θα κάνουν καλά εσένα; Και αν οι δαίμονες δεν λυπούνται την ψυχή σου, πώς θα λυπηθούν το σώμα σου; Αστεία πράγματα! Γιατί δεν υπάρχει τίποτα γλυκύτερο για το διάβολο από το να τυραννάει τον άνθρωπο με κάθε τρόπο. Ευκολότερο είναι να δώσει κρύο η φωτιά και φλόγα το χιόνι, παρά να γιατρέψει ο διάβολος πραγματικά. Ούτε μπορεί ούτε θέλει ούτε ξέρει πώς να γιατρεύει. Αλλά κι αν υποτεθεί ότι και μπορεί και θέλει και ξέρει, όμως αν δεν του επιτρέψει ο Θεός, από μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα.

Πίστεψε λοιπόν, αδελφέ, ότι μόνο ο Θεός είναι ο αληθινός γιατρός ψυχών και σωμάτων. Οι μάγοι και οι δαίμονες γιατρεύουν όχι στ αλήθεια αλλά φανταστικά. Μα κι αν θελήσουν να γιατρέψουν το σώμα σου με παραχώρηση του Θεού, να ξέρεις ότι το γιατρεύουν με σκοπό να θανατώσουν την ψυχή σου. Πώς; Τραβώντας σε από την πίστη του Χριστού και πείθοντάς σε να πιστεύεις σ' εκείνους. Ποια λοιπόν η ωφέλειά σου, αν εδώ έχεις πρόσκαιρη υγεία, εκεί όμως κολαστείς αιώνια; Να χαθεί τέτοια υγεία! Να χαθεί τέτοια ζωή!

Ο διάβολος, αδελφοί μου, είναι ένας ψαράς πολύ πανούργος. Βάζει μικρό δόλωμα και θέλει να πιάσει μεγάλο ψάρι. Με χαρά σάς δίνει λίγη υγεία, μόνο και μόνο για να σάς στερήσει τον παράδεισο, για να σάς κολάσει αιώνια!
Πώς μπορείτε λοιπόν, για το παραμικρό πρόβλημα, να εγκαταλείπετε το γλυκύτατο Χριστό - τον ποιητή, το λυτρωτή, τον αληθινό γιατρό σας - και να πηγαίνετε στον καταραμένο διάβολο - το φονιά και τύραννό σας; Πώς σάς κάνει καρδιά να καταφρονείτε τόσους αγίους, που είναι φίλοι και ευεργέτες και θεραπευτές σας, και να καταφεύγετε στους μάγους και τους δαίμονες, που είναι οι πιο άσπονδοι εχθροί σας;

Μα πιστεύετε στ αλήθεια, πώς αυτά που κάνει μια αλλοπαρμένη κακόγρια, μια τσιγγάνα, μια μάγισσα, δεν μπορεί να τα κάνει και ο Χριστός; Πιστεύετε πώς με τα κάρβουνα και τα πέταλα και τα διαβολικά φυλαχτά δεν έχουν ίση τουλάχιστο δύναμη ο Σταυρός, ο αγιασμός και τα άλλα σωτήρια ιαματικά μέσα της πίστεώς μας; Αχ, αχάριστα πλάσματα! Αχ, γενεά άπιστη και σκληρόκαρδη! Πόσο δίκιο έχει ο Χριστός μας να λυπάται και να φωνάζει παραπονετικά μαζί με τον προφήτη Ησαία: "Άκουε, ουρανέ, και ενωτίζου, γη... υιούς εγέννησα και ύψωσα, αυτοί δε με ηθέτησαν" (Ησ.1:2).

Για να μη λυπάται λοιπόν ο Ιησούς εξαιτίας σας, για να μη φαίνεστε κι εσείς αχάριστοι στο μεγάλο αυτό Ευεργέτη σας, σάς παρακαλώ αδελφοί μου, μην πηγαίνετε σε μάγους και μάγισσες και τσιγγάνες. Κι όταν αρρωσταίνετε, να προστρέχετε στο Χριστό με ζωντανή πίστη και να ζητάτε απ Αυτόν τη γιατρειά σας. Γιατί Αυτός είναι ο φιλόστοργος πατέρας σας. Κι αν σάς έδωσε την αρρώστια, σάς την έδωσε για να δοκιμάσει την υπομονή σας, για να σάς στεφανώσει περισσότερο και για να δει αν τον αγαπάτε γνήσια. Να προστρέχετε ακόμα στην Κυρία Θεοτόκο, που θεραπεύει τους ασθενείς και παρηγορεί τους λυπημένους. Να προστρέχετε, τέλος, στους αγίους Πάντες και να τους παρακαλείτε με θέρμη. Έτσι θα πετύχετε την αληθινή θεραπεία σας.

Κι αν όμως δεν βρείτε την πολυπόθητη υγεία, κι αν ο Θεός σάς αφήσει να ταλαιπωρείστε, επειδή αυτό συμφέρει την ψυχή σας, και πάλι πρέπει να στέκεστε ανδρείοι και στερεοί στην πίστη. Χίλιες φορές να προτιμήσετε το θάνατο, παρά να καταφύγετε σε μάγους και ν αρνηθείτε έτσι το Χριστό.