Κομποσχοίνι θα κρατώ (Γερ. Θεονύμφης Αλεξοπούλου) Κομποσκοίνι θα κρατώ ν'ανεβώ στον ουρανό (I will keep praying rope,to ascend to heaven) με μικρούλες προσευχές που'ναι τόσο δυνατές. (with smallish prayers which are so strong) Όσο πιο πολύ μπορώ να νικάω τον εχθρό. (The more I can to defeat the enemy)
Και η πρώτη μου ευχή είναι αυτή που θ'ακουστεί: (And my first prayer is the one that will be heard:) Αγία Τριας σώσον πάντας ημάς. (Holy Trinity save us all) Όσο πιο πολύ μπορώ να νικάω τον εχθρό. (The more I can to defeat the enemy)
Τη δευτέρα μου ευχή θα τη λέω δυνατά: (My second prayer l will tell it loudly:) Κύριε ημών Ιησού Χριστε σώσον ημάς.(Our Lord Jesus Christ save us) Όσο πιο πολύ μπορώ να νικάω τον εχθρό.(The more I can to defeat the enemy)
Τρίτη είναι η ευχή που θα πω στην Παναγιά:(Third is the prayer l will tell to Virgin Mary) Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς (Most Holy Theotokos save us) Όσο πιο πολύ μπορώ να νικάω τον εχθρό.(The more I can to defeat the enemy)
Την τετάρτη την ευχή στον Άγιο Πρόδρομο θα πω: (My fourth prayer l will tell to St.Baptist) Βαπτιστά του Χριστού πρεσβευέ υπέρ ημών.(Baptism of Christ be ambassador for us) Όσο πιο πολύ μπορώ να νικάω τον εχθρό.(The more I can to defeat the enemy)
Πέμπτη θα'ναι η ευχή στους Αγίους που θα πω:(Fifth is the prayer l will tell to the Saints) Άγιοι πάντες του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών.(Saints of God be ambassadors for us) Όσο πιο πολύ μπορώ να νικάω τον εχθρό.(The more I can to defeat the enemy)
Τελευταία μου ευχή στους αγγέλους θα την πω:(My last prayer l will tell to the angels) Αρχάγγελοι και Άγγελοι του Θεού πρεσβεύσατε υπέρ ημών. (Archangels and Angels of God be ambassadors for us) Όσο πιο πολύ μπορώ να νικάω τον εχθρό. (The more I can to defeat the enemy)
Στην Σκήτη της Αγίας Άννας, ο Μοναχός Προκόπιος από την Καλύβα «Εισόδια της Θεοτόκου» είχε μεγάλη επιθυμία να μάθει μουσικά, για να δοξολογεί κι αυτός το Θεό, όπως και οι άλλοι αδελφοί. Επειδή όμως ήταν λίγο παράφωνος αποφεύγανε οι Πατέρες να τον μάθουν μουσικά. Ο αδελφός Προκόπιος είχε χάρισμα από το Θεό λάβει να λέει ακατάπαυστα την ευχή το «Κύριε Ιησού Χριστέ υιέ του Θεού ελέησόν με τον αμαρτωλό» και στο αριστερό του χέρι κρατούσε πάντα το κομβοσχοίνι, το όποιο δεν αποχωριζόταν ποτέ.
Μια μέρα, ήταν πολύ λυπημένος, πού δεν μπορούσε να βρει κανένα για να τον μάθει μουσική και συλλογιζόμενος αυτό το πράγμα, από την πολύ του λύπη, είχε σταματήσει να λέει την ευχή.
Ξαφνικά παρουσιάζεται μπροστά του ένας σεβάσμιος, αλλά άγνωστος σ’ αυτόν γέροντας ο όποιος του είπε: «Αδελφέ Προκόπιε, τι έχεις κι είσαι τόσο λυπημένος; τι σε απασχολεί; Ο Προκόπιος του απάντησε: «τι να έχω γέροντα, να, θέλω κι εγώ να μάθω λίγα μουσικά και δε βρίσκεται κανένας να με μάθει, γιατί μου λένε πώς είμαι λίγο φάλτσος». Ο ασπρογένης γέροντας τότε του είπε: «Γι’ αυτό κάθεσαι και στενοχωριέσαι καημένε, εγώ θα σε μάθω μουσικά και θα σε κάνω να γίνεις ο καλύτερος ψάλτης του Αγίου Όρους, θα κελαηδάς σαν το καλύτερο αηδόνι, αλλά θέλω κι εσύ να μου κάνεις μια χάρη».
«Δηλαδή τι ζητάς από μένα, του είπε ο Προκόπιος, θέλεις να σε πληρώσω; Εγώ ότι θέλεις θα σου δώσω!». Τότε ο ασπρογένης του είπε: «Ή πληρωμή ή δική μου είναι να πετάξεις από τα χέρια σου αυτό που λέτε κομποσχοίνι και να πάψεις να λες αυτό πού λέτε ευχή και θα σε μάθω ‘γώ, ότι θέλεις».
Ο Μοναχός Προκόπιος άμα άκουσε αυτά κατάλαβε πως ο φαινόμενος δεν ήταν Μοναχός, άλλα ο παμπόνηρος Δαίμονας, που ήθελε να τον κάνει να σταματήσει την προσευχή, και αμέσως έκαμε το σταυρό του και είπε: «Ύπαγε οπίσω μου Σατανά παμπόνηρε, δε μου χρειάζονται τα μουσικά σου και οι πονηρές και οι καλοσύνες σου» κι ο Δαίμονας έγινε άφαντος.
Απ’ αυτό μαθαίναμε πόσο ο Διάβολος φοβάται το κομβοσχοίνι, για το οποίο καλά λένε οι Πατέρες ότι είναι το όπλο του χριστιανού κατά του Διαβόλου και την ευχή, η οποία καίει τον Δαίμονα. Ενώ τους ψάλτες δεν τους φοβάται τόσο και δεν τους υπολογίζει, γιατί, εύκολα με το ψάλσιμο αφαιρούνται από την προσευχή και πέφτουν στον εγωισμό και την υπερηφάνεια!
