Translate

Friday, February 13, 2015

Sorrow is the worm of the heart ( St. Seraphim of Sarov )


When the evil spirit of sorrow seizes the soul, then, by filling it with bitterness and unpleasantness, it does not allow it to pray with necessary diligence; it disrupts the attention necessary for reading spiritual writings, deprives it of humility and good nature in the treatment of others and breeds aversion to any discussion. For the sorrowful soul, by becoming as if insane and frenzied, can neither accept kind advice calmly, nor answer posed questions meekly. 


It runs from people as if from the perpetrators of its embarrassment, not understanding that the reason for its illness — is within it. Sorrow is the worm of the heart, gnawing at the mother that bore it.



St. Seraphim of Sarov

Thursday, February 12, 2015

Just for Mothers



 Your immediate concern should be with yourself. Strive hard to be a Christian wife and a Christian mother. This is not easy. If you do strive for this, you in your world will find as many snares and pitfalls as we [i.e., monastics] do in ours. Yours may be a different kind, but they are no less difficult to evade.
Starets Macarius of Optina

“How can I, living in the world, dwell in the presence of God?” The elder answered” “Do everything as one cooperating in God’s work.” To be a fellow worker with God in the task of marriage and bringing up Christian children is a grandiose and holy role…. All you learn about marriage, all your work for your marriage, is work for the salvation of your children, and this is not something small, but something which is of eternal value.
A contemporary monk

Remember that love of the neighbor is the first work you must strive for. And you do not even have to leave your house to find that neighbor; your husband is that neighbor; your mother is that neighbor; and so are your children.
Starets Macarius of Optina

The question for Christians who are already married and raising children is not: “How can I reduce to a bare minimum my family obligations so as to be “free” to lead a “more spiritual” life?” It is rather: “How should I nurture within my family life my love for God and my neighbor?”
Sister Magdalen

The joint prayer of husband and wife is a great force.
Starets Macarius

Not merely by living with him as a wife will she be able to save her husband, but by openly demonstrating a life lived according to the Gospel…. It is possible in the case of wives to display the same zeal and enjoy the same advantage [as Saint Pricilla in teaching Apllos: Acts 18:24-26]… The display of a grand philosophy and much patience, the scoffing at misfortunes of marriage, and the determination to follow this task through from beginning to end–this is to make the soul of one’s partner to be saved.
Saint John Chrysostom. 

http://agapienxristou.blogspot.ca/2013/05/just-for-mothers.html

Fasting and Science

Does fasting flush away toxins and detox the whole body? Is fasting the most ancient, practical and effective method for a whole physical detox (and its not only free, but saves you money)? What are the effects of Orthodox Christian fasting on serum lipids and obesity?

Although the scientific/physical benefits of Orthodox Christian fasting is not the greatest benefit or reason for doing so, its still a proven fact that being Orthodox lowers your cholesterol, risk for heart disease & cancer, boosts immunity, resets the bodies internal and external functions to default, energizes the organs and lowers chance of depression, stress and mental health. But the greatest benefits of fasting are spiritual, for by cutting off and cutting down certain things that go in the mouth and belly, we gain self-control and are stronger, more determined and we struggle against the sinful passions of the flesh better. We can control our thoughts, anger, and what comes OUT OF OUR MOUTH much better. Meat inflames the passions of the flesh, so we cut meat consumption during the fasting period (while monks and some others cut it out completely). Fasting tempers our will, teaches us patience, humility, obedience and many virtues lost in today's twisted society which has abandoned and rejected this great ancient Sacred Tradition Christ Himself established and taught. Also fasting teaches us to use the minimal of the earths resources, so that we don’t overspend and over consume in this materialistic consurmerist world, and this gives us the chance to give more alms to the needy and share.

After all, the point of fasting is to improve one’s inner spiritual condition and help them pray and be in communion with God. Oddly enough, those who through God’s grace have become masters of their own bodies, thus having detached the physical desires of the flesh (food, clothing, and material goods – becoming the master of their own body, rather than the body becoming master of the person) experience deep joy, lasting peace, stronger faith, and a deep sense of purpose and direction. The bottom line is that our interest in the condition of our soul should be our primary concern. The spiritual exercise of fasting is the first step in the direction of placing our internal life first. Discipline is the fist step to freedom, and finding out that less truly is more is one of life’s key lessons. Why, if 24 million Americans are willing to try the most recent fad, the Atkins Diet, in order to improve their lives, why shouldn’t they be willing to try a 2,000 year-old resolution: fasting Christian style. So we see that apart from being a spiritual discipline, fasting is also very healthy. Everyone should avoid meat and dairy products two days per week, in order to help keep animal fats and related cholesterol problems under control.

Contemporary physicians are making no great discovery of what the Church has known for thousands of years. The original commandment that God gave to our ancestors Adam and Eve in the Garden of Eden was a fasting commandment: "Eat of the fruit of all the trees but this one.” If the fall of mankind and the loss of paradise were the result of breaking a fasting commandment, we should probably not ignore the fasts. Yes, fasting is the most ancient Tradition and command, given to our forefathers Adam and Eve, when they were told to simply not eat the fruit of only ONE tree in all of Paradise (the Garden of Eden). What was the outcome? Its called the ancestral sin and fall of mankind!

Orthodox Christians fast for a total of about 180 days a year. This is an ancient tradition done from the time of the Apostles and Apostolic and Early Fathers of the Church Christ founded, which still exists and is practiced today. Fasting is an essential aspect of practicing the Orthodox Christian spiritual, ascetical and mystical life. You cannot be Christian and not fast. Unfortunately, many in the Church today do not participate in this grace-bestowing and life-giving ascetic practice. They do this to the loss of their own spiritual and bodily health.

St. Nektarios the Miracleworker of Aegina & Pentapolis (1846-1920), on Fasting:

“Fasting is an ordinance of the Church, obliging the Christian to observe it on specific days. Concerning fasting, our Savior teaches: 'When thou fastest, anoint thine head, and wash thy face; that thou appear not unto men to fast, but unto thy Father Who is in secret: and thy Father, Who seeth in secret, shall reward thee openly.' From what the Savior teaches we learn (a) that fasting is pleasing to God, and (b) that he who fasts for the uplifting of his mind and heart towards God shall be rewarded by God, Who is a most liberal bestower of Divine gifts, for his devotion. In the New Testament fasting is recommended as a means of preparing the mind and the heart for divine worship, for long prayer, for rising from the earthly, and for spiritualization.”

Fasting and Science

Following the fasting regimes laid down by the Orthodox Church could reduce your chances of suffering from heart disease. So says a recent article in BMC Public Health. A group of researchers from the University of Crete found that Orthodox Christians who avoided specified foods three times a year had lower levels of cholesterol and lower levels of the cholesterol-binding proteins called low density lipoproteins (LDL) in their blood after 'fasting', compared with other Christians who did not follow the fasting regimes. The levels of other cholesterol-binding proteins called high-density lipoproteins (HDL) did not change.

"The Orthodox Christians' diet, which is based on vegetables, legumes, fruit, cereals, bread and olive oil, is a Mediterranean-type of diet with periodic abstinence from meat and other products during the fasting periods", write the authors.

There are three major recognized fasting periods in the Orthodox Church: 40 days before Christmas, 48 days at Easter and 15 days in August for the Dormition. Each of these is associated with a different regime. For example, at Christmas the faithful are advised to avoid meat, eggs and dairy products and eating fish is not allowed on Wednesdays and Fridays.

The Crete study followed 120 Orthodox Christians, half of whom followed the regime to the letter. The researchers measured each of the participants at the beginning and end of each fast period, recording their height and weight, their waist and hip size and the level of cholesterol and lipoproteins in a blood sample.

There is a clear link between high levels of cholesterol and LDL in the blood and heart disease, whereas HDL appears to be protective against heart disease. Orthodox Christian 'fasting' reduced the levels of total cholesterol in the blood by 9% and the levels of LDL by 12%. As the levels of HDL did not change significantly the HDL/LDL ratio increased, which is generally thought to be good for the heart. Unfortunately, these levels rose again as the fasters resumed eating their normal diet, but not to the original levels, showing that regular fasting may give some long-term protection against heart disease.

1. Background

No study to date has focused on the impact of Greek Orthodox Christian fasting on serum lipoproteins and obesity yet.

Methods

120 adults were followed longitudinally for one year. Sixty fasted regularly in all fasting periods (fasters) and 60 did not fast at all (controls). The three major fasting periods under study were: Christmas (40 days), Lent (48 days) and Dormition (August, 15 days). A total of 6 measurements were made during one year including pre- and end-fasting blood collection, serum lipoprotein analysis and anthropometric measurements.

Results

Statistically significant end-fasting total and LDL cholesterol differences were found in fasters. Fasters compared to controls presented 12.5% lower end-total cholesterol (p < 0.001) and 1.5% lower end-BMI (p < 0.001). The end- LDL/HDL ratio was lower in fasters (6.5%, p < 0.05) while the change in end- HDL cholesterol in fasters (4.6% decline) was not significant. Similar results were found when the pre- and end-fasting values of fasters were compared. No change was found in control subjects.

Conclusions

Adherence to Orthodox fasting periods contributes to a reduction in the blood lipid profile including a non-significant reduction in HDL cholesterol and possible impact on obesity.

2. Background

Fasting, the voluntary abstention from all restricted foods, is a feature of many religions, and the putative health benefits have attracted both scientific and popular interest. Commonly, religious doctrines prescribe foods from animal sources permanently or for particular periods.

There are several religions, such as Hinduism, Buddhism, Judaism, Islam, Seventh-Day-Adventism that have often been studied regarding their relation to health [1-14]. However, the studies on Orthodox Christianity are very limited.

Orthodox Christian holy books recommend a total of 180–200 days of fasting per year. The faithful are advised to avoid olive oil, meat, fish, milk and dairy products every Wednesday and Friday throughout the year. Additionally, there are three principal fasting periods per year: 1) a total of 40 days preceding Christmas (meat, dairy products and eggs are not allowed, while fish and olive oil are allowed except on Wednesdays and Fridays). 2) a period of 48 days preceding Easter (Lent). During Lent fish is allowed only two days whereas meat, dairy products and eggs are not allowed. Olive oil consumption is allowed only at weekends. 3) a total of 15 days in August (the Dormition) when the same dietary rules apply as for Lent with the exception of fish consumption which is allowed only on August 6th. Seafood such as shrimps, squid, cuttlefish, octopus, lobsters, crabs as well as snails are allowed on all fasting days throughout the year. The Orthodox Christian fasting practices can therefore be characterized as requiring a periodic vegetarian diet including fish and seafood.

The variant of vegetarianism followed during fasting periods by Orthodox Christians, with a diet of vegetables, legumes, nuts, fruits, olives, bread, snails and seafood, is a type of the so-called Mediterranean diet [15,16]. To date little is known as to the effects of this 'hidden' element of the traditional Orthodox Christian diet on health and no data exist on the effect of Orthodox Christianity's dietary rules on blood lipid levels and obesity. The objective of this study was therefore to assess the effects of intermittent short-term religious fasting, according to the dietary rules of the Orthodox Christian Church, on blood lipoprotein profile and the prevalence of obesity.

Subjects

The subjects of this study were selected from an adult population in the region of Heraklion, Crete. One hundred-twenty Orthodox Christians were asked to participate in this study. Sixty individuals (31 males, 29 females), mean age (x ± SD) 41 ± 12 years, fasted regularly according to the dietary rules and the fasting periods of the Christian Orthodox Church. Fasters had been practicing the fasting rituals for a mean of 20 ± 14 years. Another group of sixty subjects (24 males, 36 females), mean age (x ± SD) 38 ± 9 years, were control subjects that did not fast. Among the fasting group, 20 were lay persons (fasted for 13 ± 10 years) and 40 were under religious order (fasted for 23 ± 15 years): 19 nuns living in a convent and 21 priests living with their families in community parishes. The family history of each subject was recorded with regard to diabetes, CHD, smoking, hormonal disturbances and drug intake.

Study design

Three pairs of measurements were made over a 1-year period (2000–2001), coinciding with the beginning and end of each of the three major fasting periods of the Christian Orthodox Church: Christmas, Lent and the Dormition. All measurements were made between 8.00–10.00am and they included fasting blood collection, anthropometric measurements and the completion of questionnaires.

Questionnaires

All subjects signed informed consent forms and completed questionnaires on fasting, health habits (coffee and alcohol consumption, smoking), certain items of personal data (marital status, educational level), physical activity, dietary habits (24 h recall, 3-day dietary record). Fasters were defined as those who fasted regularly during all three principal fasting periods, while current smokers as those who smoked at least one cigarette per day.

Anthropometric variables

Body weight was measured all six times by a digital scale (Seca, Hamburg, Germany, Model 770) with an accuracy of ± 100 g. Subjects were weighed barefoot in very light clothing. Standing height was measured once without shoes to the nearest 0.5 cm with the use of a stadiometer with the shoulders in relaxed position and arms hanging freely. Body Mass Index (BMI) was calculated by dividing weight (kg) by height squared (m2). Waist and hip circumferences were measured twice, at the first and sixth measurement of the study [17]. Blood pressure (BP) was measured all six times in the right arm with a traditional sphygmomanometer. Three seated BP measurements were taken for each subject spaced two minutes apart.

Biochemical assays

Serum lipoprotein concentrations were always determined after 12 h of fasting. Blood samples were transferred to the University Hospital of Crete in tanks containing ice packs that maintained the temperature at 3–4°C. Total cholesterol was determined by Allain's method [18], HDL-C was measured by the heparin-manganese precipitation method [19] and triacylglycerols were determined using Fossati's method [20], while LDL-C was calculated as follows: LDL-C = TC - (HDL -C + TG/5) [21]. During the period October 2000 – September 2001 the coefficient of variation for the biochemical analysis of total cholesterol was 2,85%, for HDL was 5,40% and for triacylglycerols was 3,92%. DNA extraction was performed according to the method of Miller et al [22]. Apo E genotype was determined by PCR amplification and subsequent digestion with the restriction enzyme Hha I (New England Biolabs) as described by Reymer et al [23] in Harokopio University of Athens.

Statistical methods

Differences in gender, tobacco use, educational level and apolipoprotein E distribution were compared using χ2 analysis, while differences in age were compared by ANOVA analysis. Regression analysis was used to compare end-fasting lipid concentrations and BMI with age, sex, smoking, educational level, BMI, WHR, fasting and the pre-fasting values. The influence of fasting on end-fasting values was examined using ANCOVA analysis. Paired samples T-test and Mann-Whitney test were used to compare pre and end-fasting values in fasters.

Pre-fasting values comprise the mean of the three measurements that were made before the beginning of the Christmas, Lent and Dormition fasting periods, while end-fasting values are the mean of the three measurements that were made at the end of each one of the fasting periods.


Results

Demographic data on a hundred and twenty subjects are presented in Table 1. Sixty of the subjects were fasters (26% male, 24% female) with a mean age of 42 ± 12; the other sixty were control subjects (20% male, 30% female) with a mean age of 38 ± 9. There was no statistically significant difference in the age of the two groups (ANOVA). The subjects in the fasters group had been observing the fasting rituals for a mean of 20 ± 14 years. The rate of compliance with the fasting rules was 100%. All subjects in both groups did not suffer from any disease like thyroid, diabetes, cancer, cardiovascular diseases, and did not take any medication.

Table 1. Sociodemographic characteristics of the population.

The levels of serum lipids, blood pressure and body measurements of all three periods for fasters and controls are presented in table 2.

Table 2. Levels of serum lipids, blood pressure and body measurements.

Effect of fasting on end-fasting values

Multiple Linear Stepwise Regression Analysis indicated that fasting is a significant determinant for end-total cholesterol, end-LDL cholesterol, end-LDL/HDL ratio and end-BMI (Table 3), showing that fasters have lower levels of these variables.

Table 3. Effect of various variables including fasting on serum lipids and BMI.

Females have higher levels of end-HDL cholesterol while men have higher levels of end-TC/HDL and end-LDL/HDL ratios. Waist-to-hip ratio was positively related to end-total cholesterol and end-LDL cholesterol.

Comparisons of end-fasting values between the two groups

Comparisons of mean end-fasting values between fasters and controls are shown in Table 4. Mean end-TC, end-LDL and end-BMI were statistically lower (p < 0.001) in fasters compared to controls. Fasters presented 12.5% lower end-TC, 15.9% lower end-LDL cholesterol and 1.5% lower end-BMI compared to controls. Moreover, fasters had significantly lower LDL/HDL ratios (p < 0.05). All results were adjusted for age, sex, BMI and smoking.

Table 4. ANCOVA analysis.

Effect of fasting on end-fasting mean ratios with covariates the respective pre-fasting mean ratios between fasters and control subjects.

Comparisons of pre and end-fasting values in the fasters' group

The fasters who had 3 complete pairs of measurements were included in this analysis (Table 5). Paired samples T-test showed that fasters presented 9.1% decline in end- total cholesterol, 12.4% decline in end- LDL, 8.5% decline in end- HDL and 1.4% decline in end- BMI compared to their respective pre-values. All these differences were significant (p < 0.001). As for the ratios end- TC/HDL and end- LDL/HDL although they declined the changes were not significant. The same analysis was done in controls that presented no significant changes over the year. A further step was to categorize fasters in two subgroups: 1) nun-priests and 2) lay people and to compare their pre- and end- fasting values. Mann-Whitney test showed that the changes seen in fasters' group remained when each subgroup was analyzed separately though they were not significant. It was observed that between the major fasting periods studied (between the end of Christmas and the beginning of Lent; and between the end of Lent and the beginning of the Assumption fasting period) when fasters returned to their usual dietary habits (non-fasting periods) total cholesterol and LDL cholesterol were increased by 6% and 9% respectively.

Table 5. Pared samples T-test.

Mean pre-fasting values compared to mean end-fasting values in the group of fasters (n = 43).

Dietary data

Table 6 shows that at end-fasting periods fasters had 10% reduction in energy intake (EI), 17% reduction in total fat (%EI), 23% increase in carbohydrates (%EI) and 43.5% increase in fiber consumption, whereas the respective percentages for the controls are +7%, +1%, +1.7% and +3.3%. All the differences found between the two groups are significant.

Table 6. Ancova analysis.

Dietary differences between fasters and controls among pre and end-fasting periods based on the 24 h dietary record.

Distribution of Apo E polymorphism

Subjects in this study were screened for the common apolipoprotein E (apoE) polymorphism, as genetic variation at the apoE locus has been shown to influence serum lipid responsiveness to dietary interventions and account for much of the interindividual variability in dietary response [24,25] Several studies, for example, support the concept that the ε4 allele is associated with an increased cholesterol response to dietary manipulation, and that subjects carrying the ε4 allele are the most responsive to diets restricted in saturated fat and cholesterol [24-27].

Fasters and control subjects were classified in three groups according to their apoE genotype: subjects homozygous for the common ε3 allele (apoE3/3 genotype, (38 fasters and 40 controls); subjects with the apoE2/3 genotype (nine fasters and four controls); carriers of the ε4 allele (apoE3/4 and apoE4/4 genotypes; four fasters and six controls, respectively). Chi-square analysis showed that apoE genotype distribution did not differ between fasters and controls (data not shown).

Discussion

The most important finding of this study is that most serum lipid variables decreased significantly over the fasting periods. Fasters, as compared to controls, had decreased levels of mean end- total cholesterol, LDL-C, LDL/HDL-C ratio and BMI. Several genetic factors account for the variation in cholesterol levels and obesity indices, however, we believe that the possibilities of genetic differences between the two groups are minimal since the population of Crete is stable with a long history over 4000 years. In addition to this, the ApoE genotype distribution found no differences between the two groups (fasters vs controls). In the fasters' group the mean decrease within all three fasting periods was 9% for total cholesterol and 12% for LDL-C. However, it was observed that during non-fasting periods when fasters returned to their usual dietary habits, total cholesterol and LDL-C increased by 6% and 9% respectively. This shows that the reduced end-total and LDL cholesterol concentrations that were observed within the fasting periods were not sustained when the subjects returned to their usual dietary habits even though the increase did not reach the initial pre- levels. The reduction in HDL that occurred in fasters is a common finding with low-fat and vegetarian diets [28-31]. The findings above are in agreement with the results reported by Barnard et al who conducted a strict vegetarian-diet intervention study for 5 weeks on 35 women [30]. The intervention diet consisted of grains, legumes, vegetables and fruit. After the intervention diet phase total cholesterol, LDL and HDL were decreased by 13.2%, 16.9% and 16.5% respectively [30]. BMI was also significantly reduced (p < 0.001) while, in agreement with our findings, the TC/HDL and LDL/HDL ratios remained unchanged (table 5)[30]. Similar were the findings in another 6-week vegetarian-diet intervention study by Masarei et al [28] and in a 12-week low-fat-vegan-diet intervention study by Nicholson et al [32]. Lee [33] and Hoffman [34], who compared omnivores with lacto-ovo-vegetarians, found no difference in LDL/HDL ratio between the two groups. The contrasting results on LDL/HDL ratio could be attributed to differences in the population samples studied.

Nieman et al [14] and Toohey et al [35] investigated Seventh-Day Adventists with similar demographic and life-style factors and with comparable diets and dietary habits to our cohort. They found that lacto-ovo-vegetarians and lifetime strict vegetarians had lower concentrations of total and LDL cholesterol when compared with non-vegetarians and lacto-ovo-vegetarians respectively (p < 0.05) [14]. Toohey et al found also found lower levels of BMI, triacylglycerols and TC/HDL ratio [35]. The present study showed that women had lower levels of LDL/HDL ratio and TC/HDL ratio, which is also a better predictor for CHD in women [36-38]. This is explained by the higher concentrations of HDL that women have compared to men [39].

The positive association of waist-to-hip ratio with total and LDL cholesterol is in agreement with other studies that correlate waist-to-hip ratio with coronary risk factors and CHD prevalence [40-42]. Waist-to-hip ratio measurement is a simple and cost-effective measure that contributes in predicting abnormal lipoprotein levels and increased risk of cardiovascular disease.

Both the fasting and control groups had mean BMI in the overweight category. Fasting had a small but statistically significant impact on fasters' BMI at the end of the fasting periods that was not sustained in non-fasting periods. In accordance to the results in this study, Haddad et al studying a group of vegans and nonvegetarians found significantly lower BMI levels in the vegan group [43]. Moreover, others found that vegetarians have lower BMI than meat eaters [44-46]. At the same time following a Mediterranean-style diet has also been proven to be beneficial to weight loss [47]. As regards religious fasting some studies associate it with weight loss and decline in BMI [2,3] while others do not [4,5,48].
Educational level was not found to influence any of the blood lipid variables in this study (Table 3). This was an unexpected result since higher education is associated with better health care and awareness whereas low educational level has been related to unfavorable lipid profile [49], all-cause and CAD mortality [50] and hypertension [51].

The beneficial changes seen in fasters diet during the fasting periods, especially regarding energy intake, total fat and fiber consumption, can also explain the reductions in the biochemical and obesity indices. A recent study of the University of Crete showed that the Christian Orthodox nuns' diet was very low in cholesterol and in saturated fat intake (6% of total energy intake), and high in fiber and antioxidant vitamins [16]. This could be attributed to nuns' high consumption of fruit, vegetables, cereals and legumes. In another study Haddad et al found that vegans consume more grains, vegetables, fruit, legumes and seeds and as a result their diet consists of more dietary fiber and less dietary cholesterol [43]. It is well known that reduced intakes of dietary SFA and cholesterol lower total and LDL cholesterol concentration and are associated with low risk of cardiovascular diseases [52,53]. The Orthodox Christians' diet, which is based on vegetables, legumes, fruit, cereals, bread and olive oil, is a Mediterranean-type of diet with periodic abstinence from meat and other animal products during the fasting periods. Numerous investigators [54-56] have recognized the beneficial role of the Mediterranean diet in cardiovascular diseases, and the protective effect in terms of cancer and longevity have also been noted [57,58]. In addition, supplementary studies have associated religiosity with good health [10]. This has been confirmed in a recent study by Chliaoutakis et al [59], which is the only published work to date which investigates the association between the Orthodox Christian lifestyle and health. Chliaoutakis et al found that devout Orthodox Christians adopt healthier life-styles and that religion has a substantial impact on mental and physical health-related behaviors [59]. In the present study, contrary to Chliaoutakis' findings, the physical activity of the two groups (fasters vs controls) did not differ in any of the testing periods.

Our study attempts to provide an understanding of the impact of Christian Orthodox fasting on serum blood lipids and obesity indices before and at the end of the three major fasting periods. Compared to controls, fasters presented decreased lipoproteins and BMI levels. These results support our hypothesis by highlighting the beneficial influence of Christian Orthodox fasting on lipoprotein profile and prevalence of obesity.

Competing interests

None declared.

Authors' contributions

Author K.S mainly organized and performed the study, and drafted the manuscript.

Author N.T participated in the design of the study and supervised the manuscript.

Author M.L performed the statistical analyses.

Author G.M performed part of the statistical analysis.

Author A.K conceived of the study, participated in its design, and supervised the study and the manuscript.

Acknowledgments

We appreciate the assistance of Bishop Nektarios of Crete in supporting the study and the Monasteries of Sabbathiana, Isodia Theotokou and Kremaston for their participation. We are also grateful to Dr N.Yiannakouris, Mrs C.Codrington, Dr C.Hatzis, Ms F.Bervanaki, Mr M.Kiriakakis and Mr G.Tsibinos.

References

1. Shatenstein B, Ghadirian P: Influences on diet, health behaviours and their outcome in select ethnocultural and religious groups.
Nutrition 1998, 14(2):223-30.
2. Temizhan A, et al.: The effects of Ramadan fasting on blood lipid levels.
Am J Med 2000, 109(4):341-2.
3. Adlouni A, et al.: Fasting during Ramadan induces a marked increase in high-density lipoprotein cholesterol and decrease in low-density lipoprotein cholesterol.
Ann Nutr Metab 1997, 41(4):242-9.
4. Maislos M, et al.: Marked increase in plasma high-density-lipoprotein cholesterol after prolonged fasting during Ramadan.
Am J Clin Nutr 1993, 57(5):640-2.
5. Maislos M, et al.: Gorging and plasma HDL-cholesterol – the Ramadan model.
Eur J Clin Nutr 1998, 52(2):127-30.
6. Akhan G, Kutluhan S, Koyuncuoglu HR: Is there any change of stroke incidence during Ramadan?
Acta Neurol Scand 2000, 101(4):259-61.
7. Temizhan A, et al.: Is there any effect of Ramadan fasting on acute coronary heart disease events?
Int J Cardiol 1999, 70(2):149-53.
8. Akanji AO, Mojiminiyi OA, Abdella N: Beneficial changes in serum apo A-1 and its ratio to apo B and HDL in stable hyperlipidaemic subjects after Ramadan fasting in Kuwait.
Eur J Clin Nutr 2000, 54(6):508-13.
9. Friedlander Y, et al.: Coronary heart disease risk factors among religious groupings in a Jewish population sample in Jerusalem.
Am J Clin Nutr 1985, 42(3):511-21.
10. Friedlander Y, Kark JD, Stein Y: Religious observance and plasma lipids and lipoproteins among 17-year-old Jewish residents of Jerusalem.
Prev Med 1987, 16(1):70-9.
11. Fraser GE: Associations between diet and cancer, ischemic heart disease, and all- cause mortality in non-Hispanic white California Seventh-day Adventists.
Am J Clin Nutr 1999, 70(3 Suppl):532S-538S.
12. Fraser GE: Diet as primordial prevention in Seventh-Day Adventists.
Prev Med 1999, 29(6 Pt 2):S18-23.
13. Famodu AA, et al.: Blood pressure and blood lipid levels among vegetarian, semi-vegetarian, and non-vegetarian native Africans.
Clin Biochem 1998, 31(7):545-9.
14. Nieman DC, et al.: Dietary status of Seventh-Day Adventist vegetarian and non-vegetarian elderly women.
J Am Diet Assoc 1989, 89(12):1763-9.
15. Trichopoulou A, et al.: Diet and overall survival in elderly people.
Bmj 1995, 311(7018):1457-60.
16. Kafatos A, et al.: Mediterranean diet of Crete: foods and nutrient content.
J Am Diet Assoc 2000, 100(12):1487-93.
17. Lohman TG, Roche AF, Mastorell R: Anthropometric standardization reference manual.
Champaign, IL: Human Kinetics Publishers 1991.
18. Allain CC, et al.: Enzymatic determination of total serum cholesterol.
Clin Chem 1974, 20(4):470-5.
19. Finley PR, et al.: Cholesterol in high-density lipoprotein: use of Mg2+/dextran sulfate in its enzymic measurement.
Clin Chem 1978, 24(6):931-3.
20. Fossati P, Prencipe L: Serum triglycerides determined colorimetrically with an enzyme that produces hydrogen peroxide.
Clin Chem 1982, 28(10):2077-80.
21. Friedewald WT, Levy RI, Fredrickson DS: Estimation of the concentration of low-density lipoprotein cholesterol in plasma, without use of the preparative ultracentrifuge.
Clin Chem 1972, 18(6):499-502.
22. Miller SA, Dykes DD, Polesky HF: A simple salting out procedure for extracting DNA from human nucleated cells.
Nucleic Acids Res 1988, 16(3):1215.
23. Reymer PW, et al.: Apolipoprotein E genotyping on agarose gels.
Clin Chem 1995, 41(7):1046-7
24. Ordovas JM: The genetics of serum lipid responsiveness to dietary interventions.
Proc Nutr Soc 1999, 58(1):171-87.
25. Dreon DM, Krauss RM: Diet-gene interactions in human lipoprotein metabolism.
J Am Coll Nutr 1997, 16(4):313-24.
26. Lopez-Miranda J, et al.: Effect of apolipoprotein E phenotype on diet-induced lowering of plasma low density lipoprotein cholesterol.
J Lipid Res 1994, 35(11):1965-75.
27. Miettinen TA, Gylling H, Vanhanen H: Serum cholesterol response to dietary cholesterol and apoprotein E phenotype.
Lancet 1988, 2(8622):1261.
28. Masarei JR, et al.: Vegetarian diets, lipids and cardiovascular risk.
Aust N Z J Med 1984, 14(4):400-4.
29. Masarei JR, et al.: Effects of a lacto-ovo vegetarian diet on serum concentrations of cholesterol, triglyceride, HDL-C, HDL2-C, HDL3-C, apoprotein-B, and Lp(a).
Am J Clin Nutr 1984, 40(3):468-78.
30. Barnard ND, et al.: Effectiveness of a low-fat vegetarian diet in altering serum lipids in healthy premenopausal women.
Am J Cardiol 2000, 85(8):969-72.
31. Asztalos B, et al.: Differential response to low-fat diet between low and normal HDL-cholesterol subjects.
J Lipid Res 2000, 41(3):321-8.
32. Nicholson AS, et al.: Toward improved management of NIDDM: A randomized, controlled, pilot intervention using a lowfat, vegetarian diet.
Prev Med 1999, 29(2):87-91.
33. Lee HY, et al.: Serum fatty acid, lipid profile and dietary intake of Hong Kong Chinese omnivores and vegetarians.
Eur J Clin Nutr 2000, 54(10):768-73.
34. Hoffmann I, et al.: Giessen Wholesome Nutrition Study: relation between a health-conscious diet and blood lipids.
Eur J Clin Nutr 2001, 55(10):887-95.
35. Toohey ML, et al.: Cardiovascular disease risk factors are lower in African-American vegans compared to lacto-ovo-vegetarians.
J Am Coll Nutr 1998, 17(5):425-34.
36. Wang TD, et al.: Efficacy of cholesterol levels and ratios in predicting future coronary heart disease in a Chinese population.
Am J Cardiol 2001, 88(7):737-43. Solymoss BC, et al.: Relation of coronary artery disease in women < 60 years of age to the combined elevation of serum lipoprotein (a) and total cholesterol to high-density cholesterol ratio.
Am J Cardiol 1993, 72(17):1215-9.
37. Hong MK, et al.: Usefulness of the total cholesterol to high-density lipoprotein cholesterol ratio in predicting angiographic coronary artery disease in women.
Am J Cardiol 1991, 68(17):1646-50.
38. Price JF, et al.: Influence of high-density lipoprotein cholesterol and rheological factors on the sex difference in cardiovascular disease.
J Cardiovasc Risk 2000, 7(1):49-56.
39. Onat A, Sansoy V, Uysal O: Waist circumference and waist-to-hip ratio in Turkish adults: interrelation with other risk factors and association with cardiovascular disease.
Int J Cardiol 1999, 70(1):43-50.
40. Mansfield E, McPherson R, Koski KG: Diet and waist-to-hip ratio: important predictors of lipoprotein levels in sedentary and active young men with no evidence of cardiovascular disease.
J Am Diet Assoc 1999, 99(11):1373-9.
41. Perry AC, et al.: Clinical predictability of the waist-to-hip ratio in assessment of cardiovascular disease risk factors in overweight, premenopausal women.
Am J Clin Nutr 1998, 68(5):1022-7.
42. Haddad EH, et al.: Dietary intake and biochemical, hematologic, and immune status of vegans compared with nonvegetarians.
Am J Clin Nutr 1999, 70(3 Suppl):586S-593S.
43. Burr ML, Butland BK: Heart disease in British vegetarians.
Am J Clin Nutr 1988, 48(3 Suppl):830-2.
44. Key TJ, Davey GK, Appleby PN: Health benefits of a vegetarian diet.
Proc Nutr Soc 1999, 58(2):271-5.
45. Key T, Davey G: Prevalence of obesity is low in people who do not eat meat.
Bmj 1996, 313(7060):816-7.
46. De Lorenzo A, et al.: Effects of weight loss on body composition and pulmonary function.
Respiration 1999, 66(5):407-12.
47. el Ati J, Beji C, Danguir J: Increased fat oxidation during Ramadan fasting in healthy women: an adaptative mechanism for body-weight maintenance.
Am J Clin Nutr 1995, 62(2):302-7.
48. Verschuren WM, Boerma GJ, Kromhout D: Total and HDL-cholesterol in The Netherlands: 1987–1992. Levels and changes over time in relation to age, gender and educational level.
Int J Epidemiol 1994, 23(5):948-56.
49. Hardarson T, et al.: The relationship between educational level and mortality. The Reykjavik Study.
J Intern Med 2001, 249(6):495-502.
50. Tedesco MA, et al.: Educational level and hypertension: how socioeconomic differences condition health care.
J Hum Hypertens 2001, 15(10):727-31.
51. Law M: Dietary fat and adult diseases and the implications for childhood nutrition: an epidemiologic approach.
Am J Clin Nutr 2000, 72(5 Suppl):1291S-1296S.
52. Shahar DR, et al.: Seasonal variations in dietary intake affect the consistency of dietary assessment.
Eur J Epidemiol 2001, 17(2):129-33.
53. Kafatos A, et al.: Heart disease risk-factor status and dietary changes in the Cretan population over the past 30 y: the Seven Countries Study.
Am J Clin Nutr 1997, 65(6):1882-6.
54. Panagiotakos DB, et al.: The association of Mediterranean diet with lower risk of acute coronary syndromes in hypertensive subjects.
Int J Cardiol 2002, 82(2):141-7.
55. Kris-Etherton P, et al.: AHA Science Advisory: Lyon Diet Heart Study. Benefits of a Mediterranean-style, National Cholesterol Education Program/American Heart Association Step I Dietary Pattern on Cardiovascular Disease.
Circulation 2001, 103(13):1823-5.
56. Trichopoulou A, Vasilopoulou E: Mediterranean diet and longevity.
Br J Nutr 2000, 84(Suppl 2):S205-9.
57. Trichopoulou A, et al.: Cancer and Mediterranean dietary traditions.
Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2000, 9(9):869-73.
58. Chliaoutakis JE, et al.: Greek christian orthodox ecclesiastical lifestyle: could it become a pattern of health-related behavior?
Prev Med 2002, 34(4):428-35.

A great book to read is Fasting and Science by Dr. Constantine Cavarnos, (The Center for Traditionalist Orthodox Studies): this is the best short work I have read on the subject. Dr. Cavarnos knows this subject well. In his famous Anchored in God he writes (pp. 29-30):

“Fasting takes into account both the quantity and the quality of food. The idea is to eat a smaller amount of food during a fasting day; to abstain from fats and oils, as these tend to fatten the body and thereby to arouse lust and make one physically and spiritually lazy; to abstain from meat, fish, and products of animal origin, as these tend to excite carnal desire; and also to abstain from mere delicacies, as the consumption of these is a form of self-indulgence. St. John Climacus (c. 525-605) says: ‘Satiety of food is a begetter of unchastity.’ He also says, ‘Let us cut down fatty and greasy foods that inflame carnal desire, and foods that sweeten and tickle the larynx’ (The Ladder, Migne PG 88, 864, 865).

The practice of fasting is not regarded as an end in itself, as something having instrinsic value, but only as a means, as a necessary condition for the spiritual life. It belongs to the category of what the Eastern, Byzantine Fathers call "bodily virtues," among which are prostrations, standing, and vigils. Referring to these, St. John Damascene (c. 676-c. 754) says that they "are rather instruments for the virtues; they are necessary, in one practices them with humility and spiritual knowledge. For without them neither do the virtues of the soul come into being, but in themselves they are of no benefit, any more than plants without fruit" (Philokalia, 2, 17). And St. Gregory the Sinaite (1289-1360), speaking specifically of fasting, observes: "Constant fasting whithers lust and gives birth to self-restraint" (Philokalia, 2, 272); while Callistos and Ignatios Xanthopoulos remark: "Fasting and self-restraint are the first virtue, the mother, root, source and foundation of all good" (Philokalia, 2, 370).”

Other food for thought, from the wise Nicephorus Theotokis:

"When we fast, we search the earth and sea up and down: the earth in order to collect seeds, produce, fruit, spices, and every other kind of growing edible; the sea to find shellfish, mollusks, snails, sea-urchins, and anything edible therein. We prepare dry foods, salted foods, pickled foods, and sweet foods, and from these ingredients we concoct many and motley dishes, seasoned with oil, wine, sweeteners, and spices. Then we fill the table even more than when we are eating meat. Moreover, since these foods stimulate the appetite, we eat and drink beyond moderation. And after that we imagine that we are fasting...And whoever taught those who fast in this way that such a variety and such quantities of food constitute a fast? Where did they read or hear that anyone who simply avoids meats or fish is fasting, even if he eats a great amount and different kinds of food? Fasting is one thing, great variety in food another; fasting is one thing, eating great amounts of food another." [Fasting and Science, 18-19]

“Gluttony makes a man gloomy and fearful, but fasting makes him joyful and courageous.And, as gluttony calls forth greater and greater gluttony, so fasting stimulates greater and greater endurance.When a man realizes the grace that comes through fasting, he desires to fast more and more. And the graces that come through fasting are countless....” - Saint Nikolai Velimirovich of Zicha

http://agapienxristou.blogspot.ca/2013/03/fasting-and-science.html

Συγκλονιστικό Θαύμα - Άγιος Νεκτάριος θεραπεύει δαιμονισμένο


Ο άγιος Νεκτάριος πήγε κατά τα τέλη του καλοκαιριού του 1904 στην Αίγινα. Σκοπός του ήταν να ιδρύσει την μονή, η οποία τώρα φέρει το όνομά του.

Καθώς πλησίαζε το καράβι που τον μετέφερε στο νησί, ένας νεαρός δαιμονόπληκτος, ο Σπύρος, έπεσε στο κατώφλι του φαρμακείου της Αίγινας και άρχισε να φωνάζει:



- Έρχεται, έρχεται ο Δεσπότης ! Τρέξτε να τον προϋπαντήσετε ! Έρχεται ο άγιος που θα σώσει το νησί !...

Προσπάθησαν να τον ησυχάσουν, αλλά δεν μπόρεσαν. Ο Σπύρος συνέχισε να φωνάζει. Ένα πλήθος περιέργων μαζεύτηκε και διαρκώς μεγάλωνε. Κοίταζαν με θλίψη το σωριασμένο παλικάρι και απορούσαν με τα λεγόμενά του.

Μερικοί έτρεξαν στον παπά - Μιχάλη, τον εφημέριο.

- ο Σπύρος, παπά, μαντεύει για κάποιον δεσπότη. Έρχεται, φωνάζει, ένας δεσπότης που θα σώσει το νησί.

Ο παπά – Μιχάλης έσπευσε να δει τί συμβαίνει. Διέσχισε τον κλοιό των συγκεντρωμένων και πλησίασε τον Σπύρο. Εκείνος εξακολουθούσε να φωνάζει :

- Έρχεται ο δεσπότης από την Ριζάρειο ! Ο Θεός λυπήθηκε τον τόπο ! Έρχεται ο άγιος Πενταπόλεως !...

Ο Ιερεύς παρακολούθησε αρκετά τον σωριασμένο νέο, που από την προσπάθεια να φωνάζει έβγαζε αφρούς από το στόμα. Έπειτα έφυγε συλλογισμένος και κατευθύνθηκε στην αποβάθρα του λιμανιού. Εκείνη την ώρα ήρθε το καράβι από τον Πειραιά. Ανάμεσα στους επιβάτες ο παπά – Μιχάλης διέκρινε τον δεσπότη.

Έσκυψε με ευλάβεια και του φίλησε το χέρι.

- Σεβασμιώτατε, καλώς ήρθατε στην Αίγινα. Πρώτη φορά έρχεσθαι εδώ ;

- Πρώτη, απήντησε χαμογελώντας.

- Ορίστε, πάμε για το σπίτι….. Μόνο………..
- Επιθυμείτε τίποτε ;

- Να, εδώ λίγο πιο πέρα, μας συγκλόνισε ένα γεγονός.
- Τί συνέβη ;

- Υπάρχει κάποιος φτωχός νέος, που σέρνεται στην αγορά, κλείνει τα μάτια και προφητεύει τα μέλλοντα. Αυτός βρίσκεται τώρα σωριασμένος και φωνάζει ότι θα έρθετε σεις και θα σώσετε τον τόπο. Σας αποκαλεί μάλιστα άνθρωπο του Θεού… Άγιο !

- Πού ακριβώς βρίσκεται αυτός ο νέος ;

- Από δω, Σεβασμιώτατε.

Προχώρησαν και έφθασαν στο κατώφλι του φαρμακείου. Ο Σπύρος εξακολουθούσε να φωνάζει :

- Έρχεται ο δεσπότης………. Έρχεται να σώσει τον τόπο…… Θα φτιάξει εκκλησία……… Θα φτιάξει το πιο μεγάλο Μοναστήρι.

Ο Άγιος κοντοστάθηκε. Ύψωσε το πρόσωπο στον ουρανό και προσευχήθηκε. Έπειτα σήκωσε την ράβδο του, το μόνο σημάδι της αρχιερωσύνης του, και βουλώνοντας το στόμα του παλικαριού είπε :

- «Το πνεύμα του πύθωνος, το πονηρόν και ακάθαρτον σε επιτάσσω εν ονόματι του Χριστού του Εσταυρωμένου, να εξέλθεις από τον νέον τούτον».

Αμέσως τότε ο Σπύρος αναστέναξε και σηκώθηκε όρθιος ! Άνοιξε τα μάτια. Έπειτα έσκυψε και γεμάτος ευγνωμοσύνη φίλησε το χέρι του οσίου, που τον θεράπευσε.

ΠΗΓΗ: ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΑΡΙΣΜΑΤΟΥΧΟΙ, τομ.ΠΡΩΤΟΣ, ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ



Wednesday, February 11, 2015

There is nothing more important than prayer ( St. Theophan the Recluse )

You write that you prayed fervently and at once you were calmed, receiving an inner assurance that you would be released from oppression; and then, indeed, it was so....

Recall how you prayed and always strive to pray this way, so that prayer comes from the heart and is not just thought by the mind and chattered by the tongue.

I won't conceal the fact that, though once you prayed from the heart, it is hardly possible to pray that way constantly. Such prayer is given by God or is inspired by your Guardian Angel. It comes and goes. It does not follow, though, that we should give up the labor of prayer. 


Prayer of the heart comes when one makes an effort; to those who do not strive, it will not come. We see that the Holy Fathers made extraordinary efforts in prayer, and by their struggles they kindled the warm spirit of prayer. How they came to this prayerful state is illustrated in the writings they have left us. 

Everything they say about striving in prayer makes up the science of prayer, which is the science of sciences. The time will come when we will study this art [see the classic work The Art of Prayer (Faber & Faber)—webmaster]. But now, since it came up in our correspondence, I touch on it only in passing.

 Let me add: There is nothing more important than prayer; therefore, our greatest attention and most diligent attention must attend it. Grant us, O Lord, zeal for such an effort!

St. Theophan the Recluse On Prayer
From the Letters of Bishop Theophan the Recluse
The Art and Science of Prayer (from Letter 15) 

Giving you shall receive ( Monk Nicolae Steinhardt )

Nicolae Steinhardt was born July 12, 1912. He was jewish and mostly known for his “Happiness’ Diary”. His father was the architect and engineer Oscar Steinhardt. In 1934 he graduated from the Law and Literature School of the University of Bucharest. In the same year he published under the pseudonym of Antisthius the parody novel "The same way as Cioran, Noica, Eliade…". He refuses to join and to agree with the communist ideas and becomes a truck driver for a food shop during the communist regime until he has a serious car accident. Following his friends’ pleads he re-enters the literary activity again. In 1980 he becomes a monk and he dies in March, 1989 before he got to witness the Romanian revolution against communism.

Giving you shall receive

Blind, unwise, and of a narrow mind as I am, I was not foolish and unknowing enough to believe that Christ asks us to give from our surplus: that, even the pagans do. I was however unskilled and lost in the darkness enough to think - what seems entirely in accord with Christian teaching - that we are asked to give from the little we have, if not even from the very little. I even went as far as agreeing with the idea that from the parable of the two talants thrown by the widowed woman in the offering box (Mk 12:41-44, Lk 21:1-4) follows that we should give all we have, our entire possessions.



It was needed that I stumbled upon reading, a while ago, a text of the French poet Henri Michaux (1899 - 1988) to understand, trembling, shuddering, that Christ asks something entirely different: to give what we do not have.



How blind, unwise, and of a narrow mind I was. And locked in the chains of the most lamentable common sense. How could I imagine that Christ-God who accepted to take on a body and be crucified on the cross lust like the unhappiest and most wicked of mortals, would ask us to give from the surplus or the little possessions, or even to give their entirety? How would He have called us to actions so simple, so of this world, that is, so possible! Did not Paul Claudel define God for us, attributing to Him the saying: Why do you fear? I am the impossible who looks at you.



Christ, thus, asks for exactly this: the impossible: to give what we do not have.



But let us listen to Michaux: in the monastery where he would like to be received, a simple candidate to monasticism shows up. He confesses to the geronda: know, Father, that I have neither faith nor light, nor essence, nor courage, nor trust in myself, and I cannot be of any help to myself, much less to any others; I have nothing.



It would have been logical for him to be rejected at once. Not so, however. The geronda (abbot, as the French poet says) replies: What does that have to do with anything! You have no faith, have no light; giving them to others you will have them, too. Searching them for another, you will gain them for yourself. Your brother, your neighbor and fellow man, him you are duty bound to help with what you do not have. Go: your cell is on this hallway, third door on the right.



Not from the surplus, not from the little, but from your unpossession, from what you lack. Giving another that which you do not have - faith, light, confidence, hope - you will acquire them as well.

"You have to help him with what you do not have."

"Giving what you do not have, you acquire too, the naked, the deserted, that which you lack."

"With what you believe you have not, but which is, which will be in you.

Deeper than the depth of your self. More mysterious, more covered, clearer, fast spring which flows unceasingly, calling, inviting to communion."



Yes, only in this way you will be able to speak as a servant of Christ, of the One full of mystery: paradoxically (as he always has taught us: if you want to rule, serve; if you want to be exalted, humble yourself; if you want to save your soul, lose it for me; if you want to recapture your purity, admit your guilt) and amazingly (if you will give what you do not have, you will also gain what you have given others).



I think that nowhere, except for the Gospels, have more clear and more Christian words been spoken than in Michaux's little poem, which stupefied and enthused me. Maybe in some fragments of The Brothers Karamazov and The Demons, maybe Cervantes creating El nuestro Senor Don Quijote, El Christo espanol, maybe Albert Camus in the text about Oscar Wilde (titled The Artist in Prison) and about the way to Christ not through suffering and pain (a good way, though an inferior one) but by an excess of happiness and moments of euphoria (a superior way). I think nowhere a poet or writer has spoken more closely of the unapproachable One.



Giving what we have no, we gain by rebound what - with unimaginable outrageousness - we have dared to give to another. The lesson is valid for any Christian, clergy or laity. For the monk, especially. Let him not worry, not fear, not be anxious, the monk who feels his inner-self deserted, haunted by lack of belief and weakness, full of darkness and aridness; let him not mind these in the least. Temptations of hopelessness, unbecoming tricks of the evil and dry one. Let him give those who come to him, in his cell, in the monastery garden, on the porch of the guest-house, at the alter gates - so they can find faith, strength, light, and a ray of hope, that which they expect from him and which he very well knows that in that moment he may not have. Let him give them. And, giving them, they will also refract back on him and he will be benefited by the gift made unto others.



"Giving the light you do not have, you, too, will have it."



Do Michaux's words, perhaps, not clarify in more depth the text from Matthew 25 about the fearful Judgment? Perhaps, have not the good ones given the thirsty from the water they lacked; the hungry from the food they did not have, the naked one the clothes they themselves were straining after?...



The secret of monastic life shows itself to be: to dare to give that which, temporarily, you may be lacking. Here then, is the Christian paradox in its entirety, splendor, and virtue. But here is the amazing promise: giving what you do not have, you gain what you knew to give from the emptiness of your being. The supra-natural gift is reflected on you, comes back to you like a boomerang, like a ray of light projected at a mirror, and enriches you, fills you up, overwhelms you.



Of course. If could not be otherwise! How could we think, even for a moment - not to say anything about years - that Christ wants to give from what we have: the surplus, the little, everything. Big deal, worthy endeavor! Too human, the poor, pitiful work! Something different is asked from us: what seems to be impossible. Something else is promised: what which cannot be conceived or believed.



Let every fear, uncertainty, shyness, fear of hypocrisy disappear from us, the monks: the monk is meant to give others faith and light even if he may be lacking them a shorter or longer while. Even if he is in a crisis of listlessness. Even if he were guilty of a weakening in the zeal and steadiness of monasticism.



Could he? Could he fulfill the miracle? Of course, since he is part of those about whom Christ says that "they are not of this world, as I am not of this world" (John 17:16). And again, "But not only for these I pray, but for those who will believe in Me through their word." (John 17:20). And in the Book of Acts (20:35) Paul also says: "You have to help the weak and to remember the words of the Lord Jesus: it is more blessed to give than to receive."



Truly, giving above nature, we receive grace above grace. Let the weak, thus, say: give me, Lord, when I am lost and naked, strength and impudence to be able to give from what I do not have. And You make this gift of mine - paradoxical, absurd and daring - return to me through your mercy which counts human wisdom ad madness and the adage "Nemo dat quod non habet" sounding brass and clanging cymbal. You who ask only the impossible and do only what the human mind cannot understand.

Monk Nicolae Steinhardt


Ένα συγκλονιστικό αλλά διδακτικό περιστατικό από την Ι.Μ. Διονυσίου! ( Γαβριήλ - Αρχιμανδρίτης )


…Ίνα μη όμως νομισθή υπό τίνος ότι μόνον τα καλά αναφέρομεν, καίτοι ουδέν το απόλυτον εν τω κόσμω τούτω, γράφομεν και το δεύτερον θέμα, υπόθεσιν έχον συμβάν γενόμενον πέντε έτη προ της ημετέρας ελεύσεως εν τη Μονή και γνωστόν εις όλους τους τότε πατέρας αυτής.

Ήτο η 25 Νοεμβρίου του 1905 και εν τη εσπερινή τραπέζη εγίνετο υπό του διαβαστού ανάγνωσης εις τον βίον της Αγίας Αικατερίνης, συνέπεσε δε να τελείωση ούτος πριν ή λήξη το δείπνον των αδελφών και ο διαβαστής διηπορείτο πόθεν να συμπλήρωση το υπόλοιπον, οπότε εις εκ των μικρών και απλουστέρων αδελφών Νεόφυτος τούνομα, του είπε να βάλη εκ των υπολοίπων του Αγίου Μερκουρίου. Εις τούτο ο παρακαθήμενος εν τη Τραπέζη Γέρων Συμεών επί έτη τυπικάρης της Μονής συναρπαγείς υπό του θυμού διά την παρέμβασιν εις τα δικαιώματα του του απλού Νεοφύτου, εξεστόμισε κατ’ αυτού ενώπιον όλων την λέξιν «σκασμός», όπερ κατελύπησεν όλους τους αδελφούς και αυτόν ίσως τον ίδιον, άλλα πλείον πάντων τον Νεόφυτον, όστις εκ φιλαδελφίας μόνης έσπευσε να οδηγήση τον αδελφόν και ουχί εκ προθέσεως να περιφρονήση τον τυπικάρην.

Δεν παρήλθον πέντε λεπτά και ηγέρθησαν της τραπέζης οι αδελφοί, και καθ’ ήν στιγμήν ο διαβαστής έλεγε την ευχαριστίαν του δείπνου ο Γέρων Συμεών έπεσεν εις το δάπεδον της τραπέζης ως κεραυνόπληκτος εκ συγκοπής της καρδίας και απεβίωσε, προς γενικήν λύπην αλλά και κατάπληξιν της αδελφότητος, και έπεσε φόβος και τρόμος έπ’ αυτούς ενθυμουμένων τους λόγους του Κυρίου «οράτε μη καταφρονήσητε ενί τούτων των μικρών, λέγω γαρ υμίν ότι οι άγγελοι διαπαντός βλέπουσι το πρόσωπον του Πατρός μου του εν ουρανοίς» (Μτ. 18, 10). Δεν γνωρίζομεν την περαιτέρω κρίσιν του Θεού εν προκειμένω, νομίζω όμως ότι η ευσπλαγχνία του η άπειρος, απέβλεψεν εις δύο τινά, πρώτον εις τον σωφρονισμόν των άλλων αδελφών και δεύτερον εις την τιμωρίαν και εξιλέωσιν του καταφρονήσαντος.

Κατά κοινήν ομολογίαν ο τυπικάρης Συμεών ήτο καθ’ όλα καλός, σώφρον, τίμιος, ευλαβής και εις άκρον ζηλωτής της εκκλησιαστικής ευταξίας, ήτο μόνον απότομος προς τους αδελφούς, εν ολίγοις του έλειπε το έλαιον όπως εις τας μωράς παρθένους. Καταδυναστεύομεν πολλάκις τον πτωχόν, τον ασθενή και νομίζομεν ότι ουδένα κίνδυνον διατρέχομεν εκ τούτου, και δεν γνωρίζομεν ότι ο στεναγμός αυτών και η αναφορά του φύλακος αγγέλου φθάνουσι πάραυτα εις τα ώτα Κυρίου Σαβαώθ, του ειπόντος «εφόσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων εμοί εποιήσατε» (Μτ.25,40).

Πηγή: Αρχιμ. Γαβριήλ Διονυσιάτου (†) 1983, Λαυσαϊκόν του Αγίου Όρους, Β’ Έκδοσις, Άγιον Όρος 2002



Tuesday, February 10, 2015

A short story of St. Paisios, Fasting and Discernment



Two visitors, who appeared to be hard pious people, continued to look with disapproval on the Elder who was [boiling milk] being careful not to let it overflow or burn. Eventually one of them couldn’t stand it anymore and said to the Elder:

“Elder Paisios, we are in the first days of Lent, we have a strict fast, and you are boiling milk to drink?”

The Elder was silent. He did not respond. He took off the pot because the milk was boiling. Next, he went to the cell, brought six small, old, porcelain cups, arranged them in a row and carefully filled them. He waited a while for them to cool, while all were looking on in amazement, silently.

The two pious people saw all this with disgust, because they were thinking that because there were six people visiting and six cups, the monk therefore would dare to offer them milk during these days of strict fasting.

Elder Paisios took the filled cups one by one and placed them on a wooden tray, carried them seven meters away and left them on the ground, at the edge of a bush.

He placed them all there in a row, and then came and sat beside us and began to make a slow, strange whistling with his mouth, gazing towards the bushes.

A few minutes hadn’t passed before a viper appeared cautiously and later five baby snakes—her children.

I held my breath.

The snakes came, and passed all of us slithering, slowly reaching the cups, and gently began to drink their morning milk...
 



http://full-of-grace-and-truth.blogspot.ca/2010/02/short-story-of-elder-paisios-fasting.html


Ηλίας Παναγουλάκης, από αλήτης Άγιος !



Μία από τίς ελάχιστες φωτογραφίες τού νεο-ασκητού Ηλία Παναγουλάκη. Τήν ευχή του νάχουμε !

Αναφέρει ο π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος:


«Θα σας πω ένα ωφέλιμο, από την πατρίδα μου. Γύρω στά 1916 -1917, κάπου εκεί , αν δεν με απατά η μνήμη μου, υπήρχε κάτω στην πατρίδα μου, στην Καλαμάτα, ένας νέος ονόματι Ηλίας Παναγουλάκης.

Αυτός ήταν πάρα πολύ καλός τραγουδιστής, ήταν καλλίφωνος και περνούσε τη ζωή του με μερικούς άλλους νέους γυρίζοντας στα καλντερίμια εκεί και τους δρόμους και παίζοντας κιθάρες και όργανα για να βγαίνουν οι κοπέλες από τα παράθυρα.

Είχε ένα ταβερνείο, στο οποίο μαζεύονταν όλοι οι αλήτες της Καλαμάτας και στους οποίους επιβαλλόταν σαν αρχηγός. Όλη η αληταρία της Καλαμάτας είχε αρχηγό τον Ηλία Παναγουλάκη. Έδερνε με το παραμικρό. Απλώς γιατί τον στραβοκοίταξαν.

Ήταν πάρα πολύ χειροδύναμος. Αγράμματος βέβαια. Όλα τα ι τα έγραφε με γιώτα. Και ζούσε τη ζωή του με αυτό τον τρόπο. Γλέντι και τραγούδι και διασκέδαση. Κάποτε πέθανε ένας φίλος του, από την παρέα του. Πήγε στην κηδεία, στο νεκροταφείο. Άκουσε την φράση του Ευαγγελίου: «Αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν».

Αγράμματος ήτανε, την κατάλαβε όμως, «Μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν».

Τί είναι τούτο το πράγμα;

Υπάρχει ζωή μετά θάνατον;





Πλησιάζει έναν επίτροπο και του υποβάλλει αυτή την ερώτηση: Τί λέει; Τί φράση είναι αυτή, την οποία είπε ο παπάς; Υπάρχει ζωή μετά θάνατον;

Κατά θεία πρόνοια, έπεσε στα χέρια κάποιου ευσεβούς επιτρόπου, ο οποίος του είπε αρκετά πράγματα. Αυτά ήταν αρκετά, βέβαια και με τη θέα του νεκρού. Είδε πριν από λίγο, ότι όλα έληξαν, όλα τελείωσαν γι΄αυτόν τον άνθρωπο, ως εδώ ήταν αυτός ο άνθρωπος. Δεν μπορούσε να προχωρήσει πιο πέρα, να ζήσει περισσότερο. Τελείωσαν όλα. Υπό το φάσμα του θανάτου, τα λόγια αυτά του επιτρόπου βρήκαν απήχηση. Κατεβαίνει στην πόλη…

Το νεκροταφείο απείχε λίγο απ’ την άκρη της πόλεως, τώρα πια είναι σχεδόν μέσα στην πόλη. Κατεβαίνει, λοιπόν, στην πόλη. Παίρνει μαύρα κρέπια και ντύνει το δωμάτιο του. Δηλαδή όλους τους τοίχους τους έντυσε με μαύρα κρέπια. Πουλάει όλα τα αντικείμενα του ταβερνείου.

Ανεβαίνει στο μοναστήρι της Βελανιδιάς, το οποίο απέχει μια ώρα από την Καλαμάτα. Και εξομολογείται σε ένα καλό πνευματικό που υπήρχε τις μέρες εκείνες, με δάκρυα και συντριβή μεγάλη, και δίνει υπόσχεση ότι θα ζήσει πια υποδειγματική Χριστιανική ζωή.

Πηγαίνει λίγες μέρες στο χωριό του, αποχαιρετά του δικούς του, ξανάρχεται στην πόλη και πιάνει μια σπηλιά της πόλεως και αποφάσισε να γίνει εκεί ασκητής. Αυτό έπεσε σαν βόμβα στην πόλη, γιατί ήταν πασίγνωστος. Ο καλύτερος τραγουδιστής της Καλαμάτας. Οι φίλοι του τον νόμισαν τρελό.

Μπα, λένε, αυτός τρελάθηκε και τον παράτησαν. Αυτός άφησε γένια, άφησε μαλλιά, φόρεσε ένα παλιόρασο, από κάποιον το ζήτησε και έμεινε εκεί στη σπηλιά.

Πολλά παιδιά νεαρής ηλικίας, τα οποία ελκύσθηκαν από το παράδειγμά του, πήγαιναν να τον δουν. Τί είναι αυτός ο άνθρωπος. Άλλοι από περιέργεια. Πήγαιναν εκεί, κι αυτός τους δίδασκε, είχε βρει κάτι συναξάρια. Με τις ελάχιστες γραμματικές γνώσεις τις οποίες είχε, προσπαθούσε να διαβάζει τα συναξάρια, κάτι άλλα βιβλία πατερικά και να τους διδάσκει. Κάποιος φίλος του τού πρόσφερε χρήματα να κτίσει μερικά κελλάκια, γιατί από τα παιδιά πολλοί ήθελαν να μείνουν μαζί του. Αυτός που είχε το κτήμα στο οποίο υπήρχε η σπηλιά τον έδιωξε, τον κυνήγησε. Του λέει, φύγε από δω. Έφυγε, κάποιος άλλος του πρόσφερε μια μικρή περιοχή, στην οποία έκτισε κελλάκια με τα χρήματα, τα όποια του έδωσε αυτός ο εύπορος κύριος.

Τα κελάκια υπάρχουν ακόμη. Οι πόρτες είναι τόσο μικρές, ώστε μόνο πλαγίως μπορεί να μπει κανείς. Αυτό το είχε κάνει επίτηδες, για να υπενθυμίζει την στενή πύλη του παραδείσου. Και τα κελλάκια ήταν ενάμιση μέτρο επί ένα ογδόντα, δύο μέτρα.. κάτι τέτοιο, πάρα πολύ μικρά. Και αυτός είχε μια σπηλιά εκεί πέρα, στην οποία ασκήτευε.

Με την πάροδο του χρόνου έκτισαν και ένα Εκκλησάκι και έκαναν αγρυπνίες εκεί πέρα. Από τους πρώτους καρπούς του ανθρώπου αυτού, ήταν ο μακαρίτης πατήρ Ιωήλ Γιαννακόπουλος. Από αυτόν ξεκίνησε. Δέκα πέντε ετών παιδί έφευγε από το κρεβάτι του, πήδαγε απ’ το παράθυρο, γιατί δεν τον άφηνε ο πατέρας του και πήγαινε και παρακολουθούσε τις αγρυπνίες του Παναγουλάκη. Εγώ βέβαια ήμουν αγέννητος τότε. Από ανθρώπους που τον πλησίαζαν τα ξέρω αυτά, από ανθρώπους τέτοιους, τον πατέρα Ιωήλ και άλλους.

Ο π. Ιωήλ πήγαινε εκεί και κάποια μέρα μάλιστα, τον έπιασε ο πατέρας του, έφευγε το βράδυ έντεκα, εντεκάμιση όταν κοιμόταν και γύριζε το πρωί πέντε, πεντέμιση η ώρα και ξανάπεφτε στα ρούχα- ένα πρωί λοιπόν, τον έπιασε ο πατέρας του και τον έδειρε αγρίως τον μακαρίτη.

Όταν όμως μεγάλωσε, πήγε και έμεινε μαζί του αρκετά χρόνια. Και πολλοί άλλοι πήγαν και ωφελούνταν απ’ αυτόν πάρα πολύ. Ήταν τέτοια η επίδραση του κηρύγματός του, ώστε ο Διοικητής του Κέντρου της Καλαμάτας έστελνε περιπόλους στις προσβάσεις της περιοχής στην οποία βρισκόταν -ένα ύψωμα στο ΒΑ άκρο της πόλεως-, έστελνε περιπόλους για να εμποδίζουν τους στρατιώτες να πλησιάζουν. Επειδή οι στρατιώτες που πήγαιναν και παρακολουθούσαν το κήρυγμά του γύριζαν στο κέντρο και πέταγαν τα αρτύσιμα φαγητά τις Τετάρτες και τις Παρασκευές και έμεναν εντελώς άσιτοι.

Υπερτόνιζε τη νηστεία, τις αγρυπνίες, κυρίως αυτά είναι τα γνωρίσματα των ασκητών. Αλλά ήταν και έντονα Χριστοκεντρικός άνθρωπος.

Κάποτε μου είπε ο πατήρ Ιωήλ δύο περιπτώσεις οι οποίες αποδεικνύουν ότι αυτός ο άνθρωπος είχε χάρισμα από το Θεό και προορατικό, αλλά μπορώ να πώ και θαυματουργικό χάρισμα.

Το κελλί του είχε στέγη καλάμια και κεραμίδια, και, για να μην πέφτουν κομμάτια απ’ τα ασβέστια και τα καλάμια κάτω, είχε βάλει ένα χαρτί μπλε, απ’ αυτό που τύλιγαν τα βιβλία, το ξέρετε, τις κόλλες αυτές. Μεσολαβούσε όμως μεταξύ του χαρτιού και της στέγης των καλαμιών, ένα διάστημα δύο τρείς πόντοι. Εκεί, λοιπόν, είχε μπει ένα έντομο, εμείς στην Μεσσηνία τα λέμε μπουρμπούδουλα αυτά τα πράγματα, δεν ξέρω πώς τα τα λέτε εσείς, αυτά τα χρυσά, τα οποία δένουν τα παιδάκια στην κλωστή και τα τραβάνε.

-Χρυσόμυγες τα λέμε εμείς.

-Λοιπόν, είχε μπει μία φορά ένα τέτοιο πράγμα και βούιζε, την ώρα κατά την οποία δίδασκε τα παιδιά, τους νεαρούς οι οποίοι πήγαιναν εκεί. Αυτοί άρχισαν να γελάνε και να πειράζουν ο ένας τον άλλο ακούγοντας το βούουουου, που έκανε πάνω αυτό. Το αντιλήφθηκε ο Παναγουλάκης αυτό, κοίταξε προς τα πάνω, σήκωσε το χέρι και λέει: «Επιτιμήσαι σοι ο Κύριος, διάβολε, σατανά!» Σε δευτερόλεπτα σταματάει.

Δεύτερη περίπτωση, την οποία μου είχε πει ο π. Ιωήλ. Αυτός, ο π. Ιωήλ, ήταν πάρα πολύ βραδύγλωσσος, στα νεανικά του χρόνια. Για να πει μία λέξη, έπρεπε να μαρτυρήσει ο άλλος, ο οποίος τον άκουγε. Τρομακτική βραδυγλωσσία, τρομακτική, και στα τελευταία κάτι του είχε μείνει, αλλά μόλις διακρινόταν. Στα μαθητικά του χρόνια ήταν απαίσια βραδύγλωσσος, αφόρητος.

Όπως μου έλεγε ο ίδιος και όπως μου λέγανε και οι συμμαθητές του. Κάποτε, λοιπόν, κάτι ήθελε να εκφράσει και δεν μπορούσε, προσπαθούσε πολύ ώρα και… και… και… συνέχεια ο καημένος και δεν μπορούσε. Τον πλησίασε ο Παναγουλάκης, τον εθώπευσε στο κεφάλι και του λέει: «Άκουσε παιδί μου, η βραδυγλωσσία θα σου περάσει. Κάτι μόλις θα σου αφήσει, αλλά θα σου περάσει και θα γίνεις και κήρυκας του Ευαγγελίου». Ήταν τότε δεκαπέντε δεκαέξι ετών, κάτι τέτοιο.

Και άλλα πολλά τέτοια. Α…, και ένα ακόμη.

Πριν αποφασίσει να μείνει οριστικά στη σπηλιά, πήγε και βρήκε όλους τους ανθρώπους τους οποίους είχε αδικήσει, είχε δείρει, είχε με οποιοδήποτε τρόπο βλάψει και ζήτησε από όλους συγχώρεση.

Στις φυλακές Ναυπλίου βρισκόταν ένας κατάδικος, σε βαριά ποινή, γιατί, δεν ξέρω, κάποιο έγκλημα είχε κάνει. Αυτόν κάποτε είχε αποπειραθεί να τον μαχαιρώσει ο Παναγουλάκης. Και είχε δικασθεί, τότε, ο Παναγουλάκης ένα μικρό χρονικό διάστημα, γιατί έφταιγε ο άλλος. Πήγε, λοιπόν, στο διευθυντή των φυλακών και τον παρακάλεσε να του φέρει τον κατάδικο αυτό να τον δει. Όταν ο κατάδικος άκουσε ότι τον ζητά ο Παναγουλάκης, δεν ήθελε να παρουσιασθεί.

Αμάν, λέει και εδώ ήλθε να με σκοτώσει. Είδε κι έπαθε ο διευθυντής να τον πείσει, ότι δεν πάει με τέτοιες διαθέσεις. Τελικά πείσθηκε αυτός και άφησε να τον πάνε στο εντευκτήριο εκεί της φυλακής.

Ο Παναγουλάκης πήγε, έπεσε στα πόδια, του έβαλε μια εδαφιαία μετάνοια, του φίλησε τα πόδια, του λέει με συγχωρείς για ότι σου είχα κάνει. Εγώ πια αποφάσισα να αλλάξω ζωή, εύχομαι κι εσύ να μιμηθείς το παράδειγμά μου. Γύρισε, λοιπόν, και ζήτησε συγνώμη απ’ όλους.

Έζησε μία ζωή Οσιακή, κοιμόταν τρεις ώρες το εικοσιτετράωρο, ποτέ στο κρεβάτι. Είχε μέσα στη σπηλιά του αυτή, η οποία συγκοινωνούσε με ένα κελάκι, ένα σκαμνάκι μικρό και έβαζε τα χέρια έτσι, σ’ ένα μικρό τραπεζάκι, το οποίο είχε, έβαζε τα χέρια έτσι και το κεφάλι πάνω στα χέρια και κοιμόταν τρεις ώρες περίπου το 24ωρο καθιστός. Ποτέ δεν έπεσε, ούτε σε σανίδα κάτω, καθιστός πάντοτε.

Έτρωγε πάντοτε μετά τη δύση του ηλίου, λάδι μόνο Σάββατο και Κυριακή, όλο το χρόνο. Κρέας και ψάρι ποτέ. Και μόνο στα τέλη της ζωής του, επειδή προσβλήθηκε λόγω της μεγάλης ασκήσεως από καλπάζουσα φυματίωση, μετά από εντονότατη πίεση των πνευματικών του τέκνων έφαγε λίγο κρεατόζουμο.

Δεν ήταν δική του κατάλυση, βέβαια, αλλά είχε βαρύτατη φυματίωση ο ίδιος και δεν μπόρεσε ο καημένος να αντέξει και το 1921 ή 1922, δεν θυμάμαι ακριβώς έφυγε από τον κόσμο αυτό, αφού διήνυσε μια οσιακή ζωή και αφού πολλούς ανθρώπους οδήγησε στο σωστό δρόμο.

Σας είπα απ’ τους πρώτους καρπούς του π. Ηλία είναι ο π. Ιωήλ ο Γιαννακόπουλος, η ηγουμένη της Μονής των καλογραίων Φιλοθέη κάτω στην Καλαμάτα, ο π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος που πήγε στην Ουγκάντα -όλοι αυτοί από ‘κει μέσα βγήκανε, απ’ τον Παναγουλάκη.

Ο π. Ευσέβιος Θεριάκης, ιερομόναχος στην Καλαμάτα.

Τόσοι και με τόσων ετών εργασία αρχιερείς και ιεροκήρυκες και δεν κατορθώνουν να βγάλουν δύο τρεις εργάτες του Ευαγγελίου.

Πλείστοι όσοι αρχιερείς και ιεροκήρυκες -και αυτός ο αστοιχείωτος άνθρωπος, ο αγράμματος, έδωσε στο Ευαγγέλιο πάρα πολλούς εργάτες.

Και πολιτογράφησε στον Παράδεισο πάρα πολλές ψυχές με την οσιακή του ζωή. (π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, Άρθρα και Μελέτες)

http://www.hristospanagia.gr/?p=21459

ΚΙ΄ ΑΛΛΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ…

Ο όσιος Νεοασκητής π. Ηλίας Παναγουλάκης, γεννήθηκε την 14/7/1873 στην Καλαμάτα και έζησε στην περιοχή της Μεσσηνίας. Από τα πρώτα χρόνια της ζωής του είναι γνωστά ελάχιστα πράγματα, είναι όμως γενικά παραδεκτό, ότι ήταν άνθρωπος του κόσμου και της αμαρτίας.

Ο θάνατος ενός στενού και αγαπημένου του φίλου, υπήρξε γι’ αυτόν γεγονός σωτήριο, γιατί κατά τη κηδεία του, άκουσε για πρώτη φορά τα σχετικά με την αιώνια ζωή λόγια του Ευαγγελίου, «ο τον λόγον μου ακούων και πιστεύων τω πέμψαντι με, έχει ζωήν αιώνιον, και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μετέβηκεν εκ του θανάτου προς την ζωήν» (Ιωαν. 5, 24) δηλαδή «όποιος ακούει το λόγο μου πιστεύει σε αυτόν που με έστειλε (το Θεό Πατέρα), έχει αιώνια ζωή, και σε κρίσει δεν θα έρθει, αλλά απ τον θάνατο στη Ζωή πορεύεται».

Γεμάτος σκέψεις και βαθειά επηρεασμένος, ζήτησε από τον Ιερέα του νεκροταφείου να του εξηγήσει σχετικά. Πράγματι ο Ιερέας του μίλησε για την κρίση, την μετά θάνατο ζωή, την τιμωρία (ανταπόδοση ορθότερα), την μετάνοια και την επιστροφή.

Με συντριβή και επίγνωση της πνευματικής του κατάστασης, (σύμφωνα με τους μαθητές του είπε στον ιερέα: «Και για μένα; Για μένα που έχω ματώσει την θάλασσα, υπάρχει σωτηρία;»), ζήτησε να εξομολογηθεί. Ο ιερέας όμως δεν ήταν εξομολόγος και γι αυτό τον έστειλε σε έμπειρο πνευματικό της Μονής Βελανιδιάς.

Μετά το σωτήριο λουτρό της μετανοίας και γεμάτος ζήλο για έργα αρετής, είπε στον εξομολόγο του:

«Θα κάνω τη ζωή του Μεγάλου Αντωνίου!» παρόλο όμως το γεγονός, ότι ο πνευματικός του συνέστησε να γίνει απλώς ένας χριστιανός, ο Ηλίας ξεκίνησε για τη Μάνη, αναζητώντας τόπο για προσευχή και άσκηση. Στη Μάνη, έζησε κοντά σε ένα εξωκκλήσι για μικρό χρονικό διάστημα, εργαζόμενος την μετάνοια και την προσευχή, και αγωνιζόμενος υπεράνθρωπα με νηστεία και αγρυπνία.

Ο ιερέας όμως του κοντινού χωριού , του συνέστησε να αγωνισθεί εκεί που αμάρτησε, δηλαδή στην Καλαμάτα. Υπάκουσε και επιστρέφοντας στον τόπο που έζησε την αμαρτωλή του ζωή, κατοίκησε στα κτήματα ενός χριστιανού στην ερημική θέση «Αγία Άννα», στο φρούριο της πόλης. Εκεί αρχίζει νέους αγώνες υπεράνθρωπους, αδιανόητους για την εποχή του, και προσφέρει στο Θεό τους καρπούς της μετανοίας του.

Σε μικρό χρονικό διάστημα η περιοχή κατακλύζεται από επισκέπτες. Δεκάδες άνθρωποι έρχονται προς αυτόν, (οι περισσότεροι γεμάτοι περιέργεια και σκωπτική διάθεση). Πολλούς το πύρινο κήρυγμα μετανοίας και προ πάντων το παράδειγμα του, μεταβάλλει σε πιστούς προσκυνητές και υπάκουους μαθητές. Το γεγονός αυτό έβαλε σε σκέψεις τον ιδιοκτήτη του κτήματος, ο οποίος φοβούμενος μήπως η Εκκλησία αποκτήσει δικαιώματα στην ιδιοκτησία του , ζήτησε από τον π. Ηλία να απομακρυνθεί.

Ο ταλαιπωρημένος ασκητής(ήδη τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, είχαν αλλοιωθεί από την νηστεία και την κακοπάθεια), υπάκουσε. Πριν φύγει από την «Αγία Άννα» έδωσε ένα νόμισμα (μια χάλκινη πεντάρα της εποχής), σε κάποιον μαθητή του και τον έστειλε στο Ναό της Υπαπαντής, για να ψάλλει μία παράκληση. Μετά την επιστροφή του υποτακτικού του, η μικρή συνοδεία ξεκίνησε χωρίς συγκεκριμένη πορεία.

Μετά από περιπλάνηση, λίγο μετά την του Αγίου Κωνσταντίνου που ίδρυσε ο λόγιος Ιερομόναχος Γεράσιμος Παπαδόπουλος (1763-1844, συναντήθηκε με τον εργολάβο Χρήστο Ταμπακέα. Ο π. Ηλίας και οι μαθητές του, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευσεβούς Ταμπακέα, εξιστόρησαν τα γεγονότα. Ο Ταμπακέας, που όπως αποδεικνύεται από τα πράγματα ήταν ευσεβής και φιλομόναχος, προσπάθησε να βοηθήσει την συνοδεία και για τούτο την οδήγησε στο κτήμα του φίλου του Θωμά Μιχαλάκου, (εκεί που σήμερα βρίσκεται η Ιερά Μονή Ευαγγελίστριας), από τον οποίο και αγόρασε το κτήμα, προσφέροντας του στον ασκητή.

Μετά την εγκατάσταση στην νέα εξασφαλισμένη θέση, ο π. Ηλίας, αφού οικονόμησε από κάπου ένα παλιό ράσο, κατέβηκε στο μικρό σπήλαιο που υπήρχε στο κτήμα και άρχισε με μεγαλύτερο ζήλο την άσκηση. Μέσα στο σκοτάδι και την υγρασία του σπηλαίου, αγωνίσθηκε υπεράνθρωπα μιμούμενος τους μεγάλους ασκητές. Σε λίγο η φήμη του ξεπέρασε τα όρια της περιοχής και εκατοντάδες άνθρωποι άρχισαν και πάλι να συρρέουν, για να ακούσουν το φλογερό κήρυγμα του μετανοίας. Πολλοί από τους επισκέπτες του, γοητευμένοι από την ζωή και την προσωπικότητα του, παρέμειναν μαζί του και έγιναν υποτακτικοί και μαθητές του.

Εκεί χωρίς να έχει καρεί μοναχός έζησε για δεκαπέντε χρόνια με σκληρή άσκηση, νηστεία και προσευχή. Κρέας, ψάρια, αυγά, και γάλα δεν έτρωγε ποτέ. Λάδι μόνο κάθε Σάββατο και Κυριακή. Και Τετάρτη και Παρασκευή είχε ολοχρονίς πλήρη ασιτία. Δεν ήταν όμως μακριά από τους ανθρώπους, γιατί πολλοί τον επισκεπτόντουσαν, τον ζούσαν και άκουγαν το κήρυγμά του, και ήταν μέρος της καθημερινής τους κουβέντας!!

Κάθε Κυριακή και εορτή συνέρρεαν στο Ασκητήριο του Παναγουλάκη πλήθη Χριστιανών στους οποίους κήρυττε τον λόγο του Θεού. Μέσα στο απέριττο οίκημα που κήρυττε, υπήρχε κρεμασμένο το ομοίωμα ενός ανθρώπινου σκελετού για να θυμίζει συνεχώς στους ακροατές την ματαιότητα του κόσμου τούτου. Το απλό και άτεχνο, αλλά προερχόμενο από την καρδιά που φλόγιζε η αγάπη του Χριστού κήρυγμα του Παναγουλάκη, αναγέννησε πλήθος ψυχών.

Κήρυττε με απαράμιλλη ζέση την μετάνοια. Υπενθύμιζε τον πνευματικό και αιώνιο θάνατο και την απειλή της αιώνιας καταδίκης. Το ζωντανό παράδειγμα οδήγησε πολλούς στην οδό της Μετανοίας, της Ιεράς Εξομολόγησης, και τους έκανε συνειδητά μέλη της Ορθοδόξου Εκκλησίας.

Κοντά στον αγράμματο αυτό ασκητή μαθήτευσαν παιδιά τότε, κατοπινοί μεγάλοι εργάτες του Ευαγγελίου, όπως ο Φώτιος (Αρχιμανδρίτης Ιωήλ) Γιαννακόπουλος(1901-1966), ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος(1876-1972), μεγάλος Ιεραπόστολος της Αφρικανικής Ηπείρου, ο Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Αγιαννανίτης (1895-1955), μεγάλη Αγιορείτικη μορφή και άλλοι πολλοί.

Οι σπουδαιότεροι από τους μαθητές του ήταν επίσης: Ο Γεώργιος Αναγιαρέας (διάδοχος του στην ηγεσία της Μονής κατά την περίοδο 1918-1920), ο Γεώργιος Πουπουλάτης (έπειτα Μητροπολίτης Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας με το όνομα Χρυσόστομος), ο Πέτρος Καλοκύρης (μοναχός Συμεών), ο Ανδρέας Κωτσόπουλος (Μοναχός Αντώνιος), ο Φώτιος Μπούστος, ο Μοναχός Παναγιώτης και ο Γεώργιος Αναγνωστόπουλος (έπειτα Αρχιμανδρίτης Θεόδουλος, ιδρυτής της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Κορώνης).

Αξιοσημείωτος είναι ο τρόπος που τον γνώρισε και έγινε μαθητής του ο Φώτιος Γιαννακόπουλος, ο κατοπινός π. Ιωήλ. Αναφέρει ο ίδιος χαρακτηριστικά:

«…Μια μέρα του 1913, όταν ο Φώτης ήταν κοντά στα 12, ενώ έπαιζε ξυπόλητος στο δρόμο, μια γιαγιά, φτωχή και τυφλή, του ζήτησε να την οδηγήσει στην άγνωστη μέχρι τότε σπηλιά του ασκητή. Ο καλοσυνάτος Φώτης άφησε το παιχνίδι του με τα άλλα παιδιά και συνοδεύοντας την τυφλή άκουσε το κήρυγμα του Παναγουλάκη. Η γαλήνια όψη του και ο δυναμικός του λόγος τον γοήτεψαν και έτσι αφέθηκε στο Άγιο Πνεύμα να τον οδηγήσει, ό,που το στόμα της τυφλής γιαγιάς έλεγε!!!!

Από τότε ο Φώτης απέκτησε Δάσκαλο…. Από τότε και σε όλη του τη ζωή έλεγε «τι παράξενα, τι μυστήρια που ενεργεί ο Θεός; Εμένα στο φώς με οδήγησε μια γριά τυφλή. Τι σοφά που ενεργεί ο Θεός! Είχα την εντύπωση ότι την οδηγούσα εγώ. Και ο Θεός μου έδειξε, ότι μου την είχε στείλει για να οδηγήσει Εκείνος, με αυτήν την «τυφλή», στο φώς της επιγνώσεώς του εμένα που ‘έβλεπα’».

Μία άλλη φορά βρέθηκε μπροστά σε ένα θαυμαστό σημείο, που όχι μόνο τον σαγήνευσε, αλλά για το φιλοσοφικό του μυαλό, τον σιγούρεψε για την αλήθεια και τη δύναμη της Ορθόδοξης Πίστης.

Ο Ηλίας Παναγουλάκης μιλούσε σε μία ομάδα νεαρών και αρκετούς μεγάλους για αυτή την Πίστη. Τότε ένας χρυσοκάνθαρος πετούσε συνεχώς πάνω από τα κεφάλια τους και όλοι στράφηκαν σε αυτόν, χωρίς να προσέχουν τον ασκητή. Τότε ο Ηλίας, με το σημείο του σταυρού, επιτίμησε τον διάβολο, οπότε το ζωύφιο έπεσε κάτω νεκρό….Ο σοφός Φώτης τότε κατάλαβε!!!

Αλήθεια, έχουμε σκεφθεί πόσο δαιμονικό είναι το κάθε τι, που μας αποσπάει από το λόγο του Θεού και διώχνει από την ψυχή μας την κατάνυξη; Δεν είχε συμπληρώσει ακόμη τα σαράντα πέντε του χρόνια ο Παναγουλάκης, όταν προσβλήθηκε από βαρείας μορφής φυματίωση .

Την 17η Ιανουαρίου 1918 (ημέρα εορτής του Αγίου Αντωνίου, του οποίου την ζωή ήθελε να μιμηθεί!), σε ηλικία μόλις 45 ετών, μετά από 16ετή άσκηση γεμάτη κακοπάθεια αλλά και πλούσιους πνευματικούς καρπούς, ο νεοασκητής π. Ηλίας Παναγουλάκης κοιμήθηκε τον ύπνο του δικαίου.

Άφησε τη φήμη οσίου και πνευματικού ανδρός και τιμάται ιδιαίτερα από το λαό της περιοχής. Ο τάφος που βρίσκεται στη βάση του δεξιού κωδωνοστασίου του (παλαιού) Ναού της Ευαγγελίστριας στην ιερά του Μονή, και η τίμια κάρα του σε μικρό ξύλινο κιβώτιο- προθήκη, στο παρεκκλήσιο της Υπαπαντής, δίπλα στην Κάρα του μαθητή του και έπειτα επισκόπου Γ.Ο.Χ. Μεσσηνίας αειμνήστου κυρού Χρυσοστόμου.

Πηγή: «ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΕΡΑΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΝ Γ.Ο.Χ. ΜΕΣΣΗΝΙΑΣ» (Αντ. Μάρκου). Έκδοση Ι. Μητροπόλεως Μεσσηνίας, 1981.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ανέκδοτα Αρχιμανδρίτου Ιωήλ Γιαννακόπουλου, έκδοσις Δ΄ εν Αθήναις, 1973, σελ. 44-46, επιμέλεια Αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωρόπουλου

Σύγχρονες Αγιορείτικες μορφές, ΙΩΑΚΕΙΜ ΑΓΙΑΝΝΑΝΙΤΗΣ, τόμος 1, έκδοσις Ιερά Μονή Παρακλήτου, Ωρωπός Ατικκής, 1955

Μητροπολίτου Νικοπόλεως ΜΕΛΕΤΙΟΥ, Ο πατήρ Ιωήλ, Έκδοση Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως


https://fdathanasiou.wordpress.com/2015/01/03/%CE%B7%CE%BB%CE%AF%CE%B1%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%AC%CE%BA%CE%B7%CF%82-%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CE%B1%CE%BB%CE%AE%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%AC%CE%B3%CE%B9%CE%BF%CF%82/

ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΚΟΡΑΝΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ


  (Απείρως χειρότερες από εκείνες των Αρειανικών και Χιλιαστικών πλανών)
Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου
 

Λύπη μεγάλη αισθάνεται ο Ορθόδοξος Χριστιανός γι’ αυτό που γράφει το κοράνι, για τη Σταύρωση του Χριστού. Αρνείται παντελώς το κοράνι τη Σταύρωση και τα Άγια Πάθη του Κυρίου. Η αναφορά του βλάσφημου κορανίου «Κι όμως δεν τον σκότωσαν κι ούτε τον σταύρωσαν» τη του πονηρού συνεργεία έχει γραφεί. Ποιος Χριστιανός αμφιβάλλει ότι ο πλάνος Μωάμεθ τη του πονηρού συνεργεία έγραψε το κοράνι; Λύπη μεγάλη προκαλεί η άρνηση των Παθών του Χριστού μας.


«Ει δε αγνοούντες ούτω χειμάζονται και τοιαύτα βαττολογούσι, μαθέτωσαν από των Γραφών, ότι και ο τας αιρέσεις επινοήσας διάβολος δια την ιδίαν της κακίας δυσωδίαν κιχράται τας λέξεις των Γραφών, ίνα αυτάς έχων επικάλυμμα, τον ίδιον ιόν επισπείρας, απατήση τους ακεραίους» Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας (Κατά Αρειανών Α΄).
Είναι πολύ χειρότερο από την αρειανική αίρεση, αλλά και την χιλιαστική δαιμωνιώδη πλάνη, αυτό που γράφει το κοράνι (κεφ. Δ, στιχ. 157) «Κι ακόμη καυχήθηκαν : ‘’Φονεύσαμε τον Χριστόν Ιησού, το παιδί της Μαριάμ, τον Απόστολο του Θεού’’. Κι όμως δεν τον σκότωσαν κι ούτε τον σταύρωσαν, αλλ’ έτσι γίνηκε ώστε να φαίνεται σ’ αυτούς. Εκείνοι όμως που είχαν διαφορετική γνώμη (που διαφώνησαν) σ’ αυτό (το θέμα), είναι γεμάτοι αμφιβολίες, γιατί δεν γνωρίζουν (θετικά), αλλά μόνο εικασίες ακολουθούν, και μια βεβαιότητα ότι δεν τον σκότωσαν…». «Τις επί τοιαύτας βλασφημίας ουκ εξίσταται;»


Aς αποσυρθεί λοιπόν η συνέντευξη που μας λύπησε, που είναι αναρτημένη σε ιστοσελίδα Ιεράς Μητροπόλεως Μόρφου, στην οποία υποδεικνύεται η μελέτη και από τους Έλληνες της Κύπρου του ανίερου κορανίου, γι’ αυτά που γράφει για το Χριστό και την Παναγία με την καταληκτική παρατήρηση-υπόδειξη «Πολύ σπουδαία πράγματα αυτά αλλά δεν τα ξέρουν…».
Κάποιοι Ιεράρχες της Εκκλησίας μας δώρισαν και δωρίζουν ανίερα κοράνια. Aς πάψουν επιτέλους το ατόπημα τούτο.
Οι Ιεράρχες που το ανίερο και βλάσφημο κοράνι, ιερό το καλούν, ας πάψουν επιτέλους να το καλούν τοιουτοτρόπως.


- See more at: http://www.filoumenos.com/orthodoksia/genika-themata-eidiseis/15811-oi-anafores-sto-korani-gia-ti-stayrosi-tou-xristoy-apeiros-xeiroteres-apo-ekeines-ton-areianikon-kai-xiliastikon-planon.html?utm_source=feedburner&utm_medium=email&utm_campaign=Feed%3A+Anartiseis+%28anartiseis%29#sthash.qPvO9kvG.dpuf